كتابدوست
 
 
درباره كتاب و كتابخواني
 
روایت اندکی سایه که مربوط به سال‌های بعد از کودتای بیست و هشت مرداد 1332 است، از جایی شروع می‌شود که راوی بعد از گذشت سال‌های دوری، ایرج كه دوست و همبازی دوران كودكی‌اش بوده را ملاقات می‌کند و با هم به زادگاهشان می‌روند. ایرج پزشک متخصص قلب و عروق است و استعداد نویسندگی هم دارد. خودش می‌گوید كه این اتفاق را مدیون احمد یعنی راوی داستان است. ایرج دوست نقاش خودش را هم به این سفر می‌آورد تا سه نفری به دیار كودكی برگردند. در این سفر خاطرات دو دوست روایت می‌شود و عکس‌هایی که از دوران گذشته همراه خود آورده‌اند، جان می‌گیرند. این رمان از خاطرات متفاوتی تشكیل شده و راوی توانسته پازل را به گونه‌ای كنار هم بچیند كه مخاطب از مرور آن لذت ببرد.

احمد بیگدلی رمان‌نویس نامدار کشورمان که این روزها منتظر انتشار رمان جدیدش به نام ذبیح بود، صبح چهارشنبه 26 شهریور 1393 بر اثر سکته قلبی در شهرکرد برای همیشه چشمانش را به روی زندگی بست.  بیگدلی برای داوری یک جشنواره ادبی در شهرکرد رفته بود، در سن 69 سالگی با ادبیات خداحافظی کرد.

کتاب های منتشر شده از بیگدلی عبارتند از: من ویران شده ام ، اندکی سایه ، آنای باغ سیب ، آوای نهنگ ، زمانی برای پنهان شدن  و در شبی بیرون از خانه


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه ششم مهر 1393ساعت 16:36  توسط محمود موحدان  | 

نادین گوردیمر، نویسنده برنده نوبل ادبیات که روز یکشنبه درگذشت، از برجسته‌ترین چهره‌های فرهنگ جهانی است که بازخوانی جملات قصار وی خالی از لطف نیست.

نادین گوردیمر متولد بیستم نوامبر 1923 در ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی بود که در آثارش به موضوعات اخلاقی و نژادی، به‌ویژه آپارتاید پرداخت.

به گزارش گاردین‌، وی روز یکشنبه در سن 90 سالگی در زادگاهش بدرود حیات گفت.

گوردیمر مجموعا 13 رمان و همچنین 18 مجموعه‌ داستان کوتاه نوشت. آخرین اثر او هیچ زمانی مثل امروز که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد نیز درباره مبارزه علیه آپارتاید است.

شش فوت از دهکده (۱۹۵۶) ، جا پاهای جمعه (۱۹۶۰) و داستان برگزیده (۱۹۷۵) سه مجموعه داستان کوتاه او هستند.

 از معروفترین رمان‌های گوردیمر می‌توان به روزهای فریبنده (۱۹۵۳)، سرزمین بیگانگان (۱۹۵۸)، فرصتی برای دوست داشتن (۱۹۶۳ (، آخرین دنیای بورژوازی (۱۹۶۶)، محافظه کار (۱۹۷۴)، دختر برگر (۱۹۷۹)، خانواده ژوئیه (۱۹۸۱)، یک ورزش طبیعی (۱۹۸۷)، سرگذشت پسرم (۱۹۹۰) و هیچ‌کس همراهم نیست (۱۹۹۴) اشاره کرد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه یکم مرداد 1393ساعت 17:17  توسط محمود موحدان  | 

او متولد سال ۱۳۲۰ در شهر اهواز بود . وی از معدود نویسندگان دهه چهل است که بعد از انقلاب هم در ایران ماند. او از اعضای قدیمی کانون نویسندگان بود. رمان‌های راه شیری و سفر تا سرطان مغول همچنین سه گانه آواز طولانی جنوب و نیز مجموعه داستان مراثی بی پایان از اوست. او سردبیر مجلهٔ اینترنتی-ادبی خزه بود که گاه به گاه به روز می‌شود.

از آثار او می توان از "گزیده اشعار نیما یوشیخ"، سه گانه رمان "آواز طولانی جنوب" ("غمزه مردگان"، "سفر سقوط" و "زیتون تلخ، خرمای گس")، داستان بلند "راه شیری"، رمان‌های "صورتک‌های تسلیم"، "زیر چتر شیطان" و "روز گراز" و مجموعه داستان‌های "مراثی بی پایان"، "پایی برای دویدن" و "شکفتن سنگ" نام برد.

رمان "صورتک‌های تسلیم" او در سال جاری از نامزدهای دریافت جایزه جلال آل احمد است.

محمد ایوبی، روز شنبه ۱۹ دی ۱۳۸۸ در سن ۶۷ سالگی و بر اثر بیماری ریوی در بیمارستان ابن سینای تهران از دنیا رفت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم تیر 1393ساعت 17:57  توسط محمود موحدان  | 

حسین سناپور  در سال ۱۳۳۹ در کرج به‌دنیا آمد. درس‌خواندهٔ رشتهٔ منابع طبیعی است اما از همان ابتدا به نوشتن و روزنامه‌نگاری روی آورد. در آغاز فعالیت داستان‌نویسی‌اش برای کودکان و نوجوانان می‌نوشت. پسران دهکده (۱۳۶۹) و افسانه و شب طولانی (۱۳۷۳) حاصل این دوران است. سپس به روزنامه‌نگاری روی آورد و در روزنامه همشهری و زن و حیات‌نو و چند نشریه دیگر شروع به همکاری کرد. مدتی هم بر کار گردآوری و چاپ داستان‌هاب مجلات گردون و کارنامه نظارت داشت. اولین رمان‌اش نیمهٔ غایب را در ۱۳۷۸ منتشر کرد. این رمان برای او جوایز مختلفی را به ارمغان آورد و در مدت یک سال شش بار تجدید چاپ شد. در سال ۱۳۸۰ کتابی در شناخت زندگی و آثار هوشنگ گلشیری به نام همخوانی کاتبان تالیف و منتشر کرد. او هم‌اکنون مشغول تدریس داستان‌نویسی است. سناپور دو رمان «نیمه غایب» و «ویران می‌آیی» را منتشر کرده و سه کتاب «با گارد باز»، «سمت تاریک کلمات» و «شمایل تاریک کاخ»، مجموعه داستان‌های او هستند. کتابی از مجموعه‌ شعرهای سناپور با نام «سیاهه من» نیز در همین سال ۸۹ به چاپ رسید. از دیگر کتاب‌های سناپور، کتاب «یک شیوه برای رمان‌نویسی» است

 


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1393ساعت 15:16  توسط محمود موحدان  | 

بر فراز ابرها . نگاهی متفاوت به زندگی ریچارد باخ خالق اثر ماندگار جاناتان ٬ مرغ دريايي. پيوند دوباره ي پدر و پسر. نويسنده: جاناتان باخ . مترجم: سمينه صالحي. ناشر: افراز ۱۳۹۳ اندازه كتاب: رقعی . تعداد صفحه 400 قيمت ۲۲۸۰۰۰ تومان

جاناتان باخ پسر ریچارد باخ نویسنده ، پس از معروف ‌ترین کتاب آموزنده و معنوی پدرش  جاناتان مرغ دریایی ـ نام‌ گذاری شد. زمانی‌ که ریچارد خانواده را ترک کرد و از همسرش جدا شد و چیزی را که جامعه، خانه ‌ی درهم شکسته می خواند به ‌وجود آورد ، جاناتان تنها دو سال داشت. از روزی که به او گفته شد ریچارد نمی‌خواهد یک بابا باشد ، جاناتان بهانه‌ی معقولی برای نفرت از پدرش ، و تصور او به‌عنوان یک فرد شکست‌ خورده و عوضی داشت.

بر فراز ابرها، یک داستان واقعی است در مورد این ‌که چگونه جست‌ وجوی جاناتان برای درک حقیقت ، در میان دریایی از حقیقت‌ های نصفه و نیمه در سن بیست‌ و یک‌ سالگی به او شجاعت برخورد با پریشانی ‌اش و ملا قات با ریچارد را داد. داستانی است در مورد این ‌که چطور جاناتان و ریچارد سرانجام شروع به شناخت یکد یگر کردند.

همچنان‌ که جاناتان رابطه‌ ای دوستانه با پدرش برقرار می‌کرد ، دریافت که ریچارد به‌عنوان یک پدر ، فردی شکست ‌خورده نیست. او فهمید که عضوی از یک خانه‌ی درهم‌ شکسته بودن ، سرنوشتی محتوم برای نابودی خویشتن نیست. ما می‌توانیم انتخاب کنیم که هرگز چیزی را نفهمیم و یا می‌توانیم فرضیا تمان را با باز کردن ذهنمان تغییر دهیم. می‌توانیم در سرزمین امن‌ مان در میان دیوارهایی که برای حفاظت از خودمان ساخته ‌ایم ، باقی بمانیم و یا می‌توانیم آن دیوارها را در هم بشکنیم و با گذشته ‌مان کنار بیاییم و به آرامش برسیم ؛ و به امید آینده‌ای روشن زندگی کنیم.  آي كتاب

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم فروردین 1393ساعت 11:59  توسط محمود موحدان  | 

ویکتوریا مری سکویل وست  در نهم مارس ۱۸۹۲ میلادی در خانواده ای اشرافی در ایالت کنت انگلستان متولد شد. پدر بزرگ مادری او ؛  لرد سکویل دوم  و پدرش لرد سکویل سوم بود و خانه اشرافی که ویکتوریا مری در آن بدنیا آمد قصری با اتاق های فراوان بود. اما زندگی در یک خانواده اشرافی و در قصری آنچنانی مانع از این نبود که دختر کنجکاو خانواده لرد سکویل وست به جامعه پیرامونش توجهی نداشته باشد . از آنجا که  به نویسندگی علاقه فراوان داشت ؛ نام هنری ویتا  را برای خود برگزید و آثار فراوانی را به چاپ رساند. با بسیاری از بزرگان ادبیات هم عصر خود مراوده داشت و به زودی جایگاه مهمی در عرصه ادبیات پیدا نمود.  قبل از این شهرت جهانی او ازدواج نمود .ازدواجی که در باز شدن پایش به شرق بسیار تاثیرگذار بود ویکتوریا مری  در سال ۱۹۱۳ میلادی با هرولد نیکسون  فرزند نیکسون معروف ازدواج کرد و شغل دیپلماتیک همسرش  او را با دنیای جدیدی آشنا کرد.  

 


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم فروردین 1393ساعت 14:32  توسط محمود موحدان  | 

احمد اخوت، نویسنده و مترجم و فارغ التحصیل دکترای زبان شناسی و نشانه شناسی به عنوان سومین راوی «شب‌های داستان‌خوانی راوی» درباره علت ناشناخته ماندن ویتاسکویل وست در ایران و جدی گرفته نشدنش بايدگفت: «سرنوشت آدم‌ها و کتاب‌ها به هم مربوطند. بعضی از شخصیت‌ها هستند که بدشانسی می‌آورند. مثلاً نویسنده‌ای که پدر یا مادرش نویسنده بزرگی بوده‌اند، همیشه زیر سایه آنها می‌ماند. این در مورد ویتا سکویل وست هم رخ داده است. او با وجود این که 35 کتاب منتشر کرده، که اگر 25 جلد خاطرات روزانه ولف را کنار بگذاریم (که البته نمی‌توانیم) تعداد کتاب‌های منتشرشده‌اش 2.5 برابر کتاب‌های ویرجینیا ولف است، اما همیشه زیر سایه ویرجینا ولف بوده و همه جا از او با عنوان دوست ولف یاد می‌کنند.» من دوست داردم ویتا سکویل وست را به خوانندگان فارسی بیشتر معرفی کنم،به همين دليل کتابی در معرفی این نویسنده خوب نوشتم و سال گذشته به ناشر سپرده اما با توجه به گران شدن کاغذ و درخواست ناشر مبنی بر افزودن نوشته‌هایی از ویرجینیا ولف به کتاب برای جذب خوانندگان بیشتر، آن را پس گرفته و امیدوارم که تا وقتي كه زنده هستم این کتاب چاپ شود.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم فروردین 1393ساعت 14:16  توسط محمود موحدان  | 

فرانسيس اسكات كي فيتز جرالد متولد 24 سپتامبر 1896 نويسنده آمريكايي رمان و داستان كوتاه در 21 دسامبر 1940 درگذشت. وي به عنوان يكي از نويسندگان بزرگ سده بيستم ميلادي شناخته شد. در سينت پال واقع در مينرسوتا در خانواده‌هاي كاتوليك و ايرلندي، از طبقه‌اي متوسط ديده به جهان گشود. از 1989 ميلادي تا 1901 ميلادي در سير اكيوز نيويوزك و پس از آن در سال‌هاي 1902 ميلادي تا 1908 ميلادي را در بوفالو واقع در نيويورك گذراند، در همان جا وارد آكادمي ناردين شد. هنگام اخراج پدرش از كمپاني بزرگ گمپل همراه خانواده‌اش به مينسوتا بازگشت. اسكات وارد آكادمي سنت پاول شد در سيزده سالگي نخستين رمان كارآگاهي خود را در روزنامه مدرسه به چاپ رساند و در 16 سالگي به دليل كوتاهي در درس خواندن از آكامي اخراج شد سپس به مدرسه سنت نيومن رفت و در سال 1913 ميلادي وارد دانشگاه پرينستون شد. از اسكات فيتز جرالد تاكنون دو رمان به فارسي ترجمه شده است از جمله اين كتاب‌ها مي‌توان به بازگشت به بابيلون شامل سه داستان بازگشت به بابيلون، جام كريستال و دهه گمشده اشاره كرد. همچنين كتاب‌هاي گتسبي و لطيف است شب از ديگر كتاب‌هاي ترجمه شده وي به زبان فارسي است.

لطيف است شب درباره روانپزشك موفقي است كه تعطيلاتش را با همسرش نيكول در ساحل ريوويراي فرانسه مي‌گذراند و به دليلي شخصيت گيرا، ا ستوار و فرهيخته دوستان زيادي را دور خود جمع مي‌كند اما زماني نگذشته كه ورود هنرپيشه جوان رزماري مسير زندگي او را براي هميشه تغيير مي‌دهد.
فيتز جرالد در اين اثر از نويسنده‌هاي كلاسيك زمانش چندگاهي پيشتر رفته و شخصيت‌هاي زن همسرش را با بيرون كشيدن از دنياي صرف همسر و مادر بودن توانمند به جامعه مي‌آورد.
وي همچنين جنگ، حس جنگجويي، زندگي اشراف و هنرپيشه‌هاي هاليوود را با دقت نقد كرده و آشفتگي دروني زندگي ثروتمندهاي آمريكايي را پس از جنگ جهاني اول به منظور سودجويي و تفريح با راندن به اروپاي ويرانه آشكار مي‌سازد.
اين رمان، يكي از سي رمان برتر دنيا در قرن بيستم است. ارنست همينگوي بارها لطيف است شب را بهترين اثر دوست صميمي‌اش اسكات» خوانده است. باشگاه خبرنگاران
 |+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم فروردین 1393ساعت 10:18  توسط محمود موحدان  | 

 بیست‌وهفتم بهمن‌ماه زادروز غزاله علیزاده است؛ نویسنده‌ای که هوشنگ گلشیری درباره‌اش گفته است «او یک سیلی به همه ما زد و رفت.»

زادروز نویسنده‌ای که به همه سیلی زد و رفت!
شهریار مندنی‌پور، داستان‌نویس، درباره آثار غزاله علیزاده می‌گوید: بهترین جمله را درباره غزاله علیزاده، گلشیری گفته که او یک سیلی به همه ما زد و رفت. داستان او هم داستان تکراری نویسنده‌های دنیاست؛ یعنی هر کس به نحوی به سمت کلمه آمده و وارد این دنیا شده، انگار نحوستی دامن‌گیرش شده است. خیلی از نویسنده‌ها را می‌شناسیم که به مرگ طبیعی نمرده‌اند و هم زندگی و هم مرگ‌شان تراژیک بوده؛ غزاله علیزاده هم یکی از این‌هاست.
او نثر علیزاده را از پاکیزه‌ترین و منضبط‌ترین نثرهای زنان داستان‌نویس ما توصیف می‌کند و می‌گوید: او روی نثرش کار کرده بود و حداقل در آثارش غلط‌های نحوی و دستوری به چشم نمی‌خورد.
مندنی‌پور دیگر ویژگی آثار غزاله علیزاده را محیط و ستینگ داستان‌های او می‌داند و اضافه می‌کند: او جزو معدود نویسنده‌های ماست که ستینگی سوای ستینگ رایج داستان‌های ایرانی انتخاب کرده است. ما معمولا در داستان‌های‌مان با فضاهای روستایی، فقرزده و طبقه مصیبت‌کشیده زیر متوسط و حداکثر متوسط ربه‌روییم و محیط اشرافی، اشیای اشرافی و فضایی که علیزاده انتخاب کرده، تقریبا برای خواننده داستان ایرانی تازگی دارد. علیزاده این شجاعت را داشت که اشخاص را از محیط و طیف اجتماعی خودش انتخاب کند و به نظرم در این کار موفق هم بود. او در بعضی داستان‌های کوتاه و در رمانش، «خانه ادریسی‌ها»، توضیحات دقیق، روشن و هنرمندانه‌ای دارد که طبیعتا زاییده زبان دقیق اوست.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم اسفند 1392ساعت 12:38  توسط محمود موحدان  | 
متولد 19 اردیبهشت سال 1312،تهران،نویسنده از جمله آثار وی میتوان به درازنای شب ۱۳۴۹،دختری با ریسمان نقره‌ای ۱۳۸۶،دندان گرگ ۱۳۸۸و... نام برد.

جمال میر صادقی مشاغل گوناگونی داشته است : کارگر ، معلم ، کتابدار ، کارشناس ادبی ، مسئول اسناد قدیمی و در دوره ی دراز کار نویسندگی ،داستانهای کوتاه و بلند بسیار و 5 رمان نوشته است که بسیاری از آنها به زبانهای آلمانی ، ایتالیایی ، انگلیسی ، ارمنی ، روسی ، عبری ، رومانیایی ، عربی ، هندو ، مجاری و اردو ترجمه شده اند . اما شهرت و تبحرش مدیون سالها کار وی در عرصه ی ترجمه ، شرح ، تفسیر ، نقد و کنکاش جهان داستان است. خودش میگوید: دوران جوانی ام سال ۱۳۲۰ تا ۳۰ بود و در آن زمان ها هر كتاب تازه ای كه منتشر می شد، سعی می كردم بخوانمش. كتاب ها آن موقع بیش تر ترجمه بود. اما كتاب های فارسی چون «یكی بود، یكی نبود» و «دارالمجانین» جمالزاده را هم می خواندم.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  دوشنبه پنجم اسفند 1392ساعت 15:31  توسط محمود موحدان  | 

جمال میرصادقی در سخنانی گفت: اولین داستان من که چاپ شد در مجله سخن بود. مجله سخن مسابقه داستان‌نویسی گذاشته بود و من هم آن موقع دانشجوی دانشکده ادبیات بودم. استاد ما هم دکتر خانلری بود. این داستان را توسط دوستی در صندوق انداختیم و یک ماهی گذشت و ما منتظر بودیم کی چاپ می‎شود و کی جایزه می‎دهند . روزی رفته بودیم بازار کفش بخریم چون در بازار می‎شد ارزان‌تر خرید. وقتی برگشتیم، دیدم دوستم کنار بساط روزنامه‎فروشی و مجله‎ای را برداشت و دیدم که مجله سخن است. پولش را هم داد و دوید و پرسیدم چی شده؟ گفت داستانت چاپ شده. و هر چه کردم مجله را به من نداد. بعد هم به من گفت تو دیگر آدم بزرگی شدی و جزو مشاهیر درآمدی و اسمت همه جا می‎آید و من هم حسابی به خودم گرفتم و هی اطراف را نگاه می‎کردم تا واکنش‎ها را ببینم. شب شد و آمدیم خانه و چند روزی گذشت. دختربچه شش هفت ساله‎ای بود که پدر و مادرش کارمند دانشگاه بودند و او را هم به دانشکده می‎آوردند. به من سلام می‎کرد و من هم خیلی به قاعده جواب می‏دادم. فکر می‏‌کردم پدر و مادری که اینجا هستند حتماً این داستان را خوانده‎اند و از من تعریف کرده‌‏اند و این دختربچه به همین دلیل به من احترام می‌‏گذارد. یک بار وقتی به من سلام کرد ، برادر 9 ساله‏اش گفت چرا به این سلام می‎کنی؟ دختربچه گفت « آخه، بدبخته، بیچاره‎س. گناه داره.» باز هم من منتظر بودم ببینم چی می‎شود. در دانشکده هم که اصلاً کسی این داستان را نخوانده بود. به هر حال جایزه اول را به من دادند. باز هم آمدیم به دانشکده. دیدیم کسی اعتنایی نمی‌کند. و همه‎اش خواب و خیال بود که از مشاهیر شدی و همه برایت صف می‎بندند!


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  دوشنبه پنجم اسفند 1392ساعت 15:13  توسط محمود موحدان  | 

محسن سليماني در 1338 در تهران محله آشيخ هادي به دنيا آمد. وي فارغ التحصيل ادبيات انگليسي است و در حوزه ترجمه و نقد ادبیات داستانی و داستان نویسی فعالیت دارد. سليماني کار نویسندگی را در حوزه اندیشه و هنر اسلامی از ۱۳۵۹ شروع کرد. در آنجا چند سالی مسئول واحد ادبیات داستانی بود و سردبیری جنگ‌های سوره از شماره ۱ تا ۹ را برعهده داشت. در ۱۳۶۶ به کیهان فرهنگی رفت و مسئول بخش ترجمه ادبی و ادبیات داستانی کیهان فرهنگی شد. بعد از سه سال به معاونت امور بین‌الملل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وارد و چند سالی نیز در لندن و نیویورک مسئول بخش فرهنگی ایران بود. وی در ضمن دبیر سرویس ادبی روزنامه‌های همشهری (۱۳۷۰)، روزنامه صبح امروز (۱۳۷۹) و بهار ۱۳۷۹ نیز بوده‌ است. سلیمانی تاکنون در زمینه نقد ادبی، اصول داستان‌نویسی و نیز داستان در حدود ۷۰ کتاب ترجمه و تألیف کرده ‌است. وی مقالات زیادی نيز در زمینه ادبیات داستاني نگاشته که در نشریه‌های معتبر داخلی به چاپ رسیده‌ است. به علاوه چند سالی نیز در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران داستان نویسی تدریس کرده ‌است. وی داراي سه فرزند دارد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  دوشنبه پنجم اسفند 1392ساعت 14:57  توسط محمود موحدان  | 

منصور کوشان، نویسنده و شاعر ایرانی درگذشت منصور کوشان، داستان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، روزنامه‌نگار،متولد پنجم دی ماه سال ۱۳۲۷ اصفهان در پی یک دوره طولانی بیماری سرطان، یکشنبه (27 بهمن‌ماه1392)در سن ۶۵ سالگی در نروژ درگذشت. کوشان در سال‌های میانی دهه ۱۳۷۰، در تهران سردبیری نشریه ادبی "تکاپو” را بر عهده داشت و پس از خروج از کشور، از بهار سال ۱۳۸۸ در نروژ، فصلنامه ادبی-فرهنکی "جنگ زمان” را  منتشر می‌کرد.

از منصور کوشان چندین رمان، مجموعه داستان و چند دفتر شعر منتشر شده است.محاق؛ خواب صبوحی و تبعیدی‌ها؛ آداب زمینی؛ زنان فراموش شده؛ دهان خاموش؛ راز بهارخواب؛ واهمه‌های مرگ؛ واهمه های زندگی؛ قربانیان خواب پنهان؛ بودن از نبودن؛ یک بار دیگر، یک بازی دیگر؛ کسوف عروسک‌ها؛ محفل عاشقان؛ بازی‌های پنهان؛ مفهوم دیگر الفبا؛ سال‌های شبنم و ابریشم؛ و قدیسان آتش و خواب‌های زمان؛ از جمله آثار برجای مانده از منصور کوشان هستند.
کوشان علاوه بر انتشار این داستان‌ها، نمایشنامه‌ها و مجموعه شعرها، در مجله‌های ادبی همچون «دنیای سخن»، «تکاپو» و «آدینه» و همچنین روزنامه «آیندگان» نیز فعالیت کرده است.

منصور کوشان از اعضای فعال "جمع مشورتی کانون نویسندگان ایران” بود و در سال ۲۰۱۰ جایزه آزادی بیان اوسیتزکی به وی اهدا شده بود.

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم بهمن 1392ساعت 10:49  توسط محمود موحدان  | 

آرتور كويستلر در پنجم سپتامبر 1905 در بوداپست متولد شد. پدرش مجار و مادرش اتريشي بود. پس از آنكه دوره دبيرستان را در بوداپست به انجام رسانيد براي ادامه تحصيل به دانشگاه وين رفت. از سال 1927 كار نويسندگي را در انتشارات اولشتاين در برلن شروع كرد و يگانه خبرنگاري بود كه در سفر علمي گراف زيپلين به قطب شمال شركت داشت.
در سال 1930 سفري به آسياي مركزي كرد و يك سالي را هم (1932 ـ 1933) در روسيه شوروي گذراند و پس از آن كه نازيها در آلمان به قدرت رسيدند به پاريس رفت. جذبه جنگ داخلي اسپانيا او را هم مثل بسياري ديگر از نويسندگان بزرگ ـ جرج اورول، آندره مالرو و ارنست همينگوي ـ به اسپانيا كشاند، و او كه عميقاً طرفدار جمهوريخواهان بود به‌عنوان خبرنگار روزنامه نيوزكرونيكل عازم مالاگا شد و همان‌جا بود كه پس از سقوط مالاگا به دست ارتش فرانكو، گرفتار آمد.
سرانجام، پس از آن روزهاي طوفاني و لحظه‌هاي بحراني، با وساطت وزارت امور خارجه انگلستان، در ماه مه سال 1937، با يك زنداني ديگر كه در دست جمهوريخواهان بود، مبادله شد و به انگلستان برگشت. او كه از سال 1931 عضو حزب كمونيست بود پس از بازگشت از اسپانيا، با گرفتن موضعي انتقادي، در سال 1938 از حزب كمونيست كناره گرفت.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  پنجشنبه هفتم آذر 1392ساعت 18:38  توسط محمود موحدان  | 

مصطفی رحماندوست، شاعر، قصه نویس و مترجم کتاب‌های کودکان و نوجوانان، اول تیر سال ۱۳۲۹ در همدان به دنیا آمد وی پس از اخذ مدرک کارشناسی خود در رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران، به عنوان کارشناس کتاب‌های خطی در کتابخانه مجلس مشغول به کار شد.رحماندوست پس از سال ۱۳۵۷ با عنوان مدیر مرکز نشریات کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان مشغول به کار شد.از آن پس تا به امروز در سمت مدیر برنامه‌ کودک‌ سیما، سردبیر نشریه‌ پویه‌، مدیر مسئول نشریات رشد، مدیر کل دفتر مجامع و فعالیت‌های فرهنگی، سردبیر رشد دانش‌آموز، سردبیرسروش‌ کودکان و داور جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان (اصفهان) فعالیت کرده است.از او بیش از ۱۱۶ اثر به صورت مجموعه داستان و مجموعه شعر برای کودکان و نوجوانان منتشر شده است.رحماندوست به مدت سه سال مدیر کل دفتر مجامع و فعالیت‌های فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد  اسلامی بوده است.وی علاوه بر این، مدرس داستان نویسی و ادبیات کودکان و نوجوانان در دانشگاه‌ها نیز بوده است.او هم اکنون به تدریس داستان نویسی و ادبیات کودکان و نوجوانان مشغول است و به عنوان مسئول بخش کتاب‌های خارجی کودکان و نوجوانان در کتابخانه ملی فعالیت می‌کند.

برخی از آثار مصطفی رحماندوست:

از این نویسنده و شاعر ایرانی، تاکنون یکصد و شصت اثر به صورت مجموعه شعر برای کودکان و نوجوانان، تألیف و ترجمه داستان‌های کودکان و نوجوانان در ایران و جهان منتشر شده‌است. تیراژ کتاب‌های او به بیش از پنج و نیم میلیون نسخه می‌رسد که از آن میان می‌توان به آثار زیر اشاره کرد:

فرهنگ‌ آسان: دانشنامه ویژه کودکان‌ و نوجوانان‌

فرهنگ‌ ضرب‌المثل‌ها: مجموعه‌ای ارزشمند از ضرب‌المثل‌های ایرانی

ترانه‌های نوازش: شامل مجموعه‌ای از لالایی‌ها که از آن میان «لالایی عاشورا» بسیار مورد استقبال قرار گرفت.

مجموعه شعرهای «قصه پنج انگشت» و «بازی با انگشت‌ها» که ریشه در ادبیات فولکلور ایران دارد و تعدادی از اشعار این مجموعه به زبان سوئدی نیز ترجمه شده‌است.

۲ پر ۲ پر ۴ پر .آسمان هم خندید .ترانه‌های نوازش .بازی شیرین است .درسی برای گنجشک .وپ در تاریکی .بچه‌ها را دوست دارم .مرغ قشنگ تپلی .پرنده گفت: به!به! .صدای ساز می‌آید .خروس غصه خورد .زیبا تر از بهار


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه یکم آبان 1392ساعت 16:53  توسط محمود موحدان  | 
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه یکم آبان 1392ساعت 16:37  توسط محمود موحدان  | 
به سال 1346 در یکی از روستاهای شهرستان گرگان متولد شد. او کلاس اول تا سوم را در دبستان «میرجرجانی» همان روستا و از چهارم ابتدایی تا دیپلم را در بندر ترکمن و گرگان به پایان رسانده است. حسن بیگی در سال 1359 در آموزش و پرورش استخدام میشود و پس از دو سال مدیر امور برنامه های رادیو گرگان میشود. سفر به کردستان در سال 1364، سرآغاز حرکت نوینی برای این نویسنده میشود. حاصل این سفر، دریافت حس و حالها و سوژه های داستانی خوبی برای وی میشود. بعدها این سوژه دستمایه بیشتر داستانهای کوتاه وی قرار میگیرد. حسن بیگی در سال 1364 وارد دانشگاه میشود و در رشته زبان و ادبیات فارسی (کارشناسی) به ادامه تحصیل می پردازد. وی در سال 1367 به دفتر انتشارات کمک آموزشی وزارت آموزش و پرورش منتقل میگردد تا به عنوان کارشناس بخش داستان انتشارات «مدرسه» مشغول به کار شود. سفرهای پی درپی، از کودکی تا به حال برای این نویسنده حاصل خوبی داشته است، که بسیاری از آثار او را میتوان حاصل سفرها و آشنایی اش با مردم نقاط مختلف ایران دانست. گفتنی است وی تا به حال در مسابقات و جشنوارههای متعددی شرکت کرده و موفق به کسب جوایزی هم شده است. کتاب «ریشه در اعماق» او در طی سال های 1375، 1377، 1379 و 1381 به عنوان کتاب برگزیده 20 سال داستان نویسی انقلاب و دفاع مقدس انتخاب شده و جوایز متعددی کسب کرده است.

آثار: ریشه در اعماق، معمای مسیح، چترها، جشن گندم، مروارید ری، شش تن یک فریاد، کمیل، نیکوتر از طلا، عمو جان عباس، سالهای بنفش، اشکانه، غنچه بر قالی (یکی از 25 جلد کتاب برتر سال 2000 در جهان)، عصر آن روز، تا به آفتاب          کلوپ داستان نویسان ایران

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه یکم آبان 1392ساعت 16:31  توسط محمود موحدان  | 

 آنتوان دوسنت اگزوپری، خالق «شازده کوچولو» 31 جولای سال 1944 در حین پرواز ناپدید شد. او آثاری به یادماندنی به یادگار گذاشت و مانند شخصیت‌های داستانی‌اش محبوب ماند. این رمان در ایران با ترجمه‌های مختلفی منتشر شده و قرار است به زودی در قالب کتاب گویا نیز به دست علاقه‌مندانش برسد.آنتوان دوسنت اگزوپری،در سال 1900 میلادی به دنیا آمد و 44 سال بیشتر زندگی نکرد، اما در طول همین عمر کوتاهش نیز آثاری از خود به جای گذاشت که نام او را برای همیشه در تاریخ جاودانه خواهد کرد. «شازده کوچولو» اثری ویژه در ادبیات و از پرتیراژترین و پرفروش‌ترین کتاب‌ها در سراسر جهان به شمار می‌رود.
«آنتوان دو سنت اگزوپری» نويسنده «شازده کوچولو»، فقط یک نویسنده نبود. او علاوه بر نویسندگی در حرفه‌های دیگری مانند خلبانی و خبرنگاری هم تبحر داشت و به غایت ماجراجو بود. همین ماجراجویی و توانایی‌اش در داستان‌نویسی و خلبانی سبب شد پرواز به مولفه اصلی داستان‌هایش تبدیل شود.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  سه شنبه سی ام مهر 1392ساعت 14:39  توسط محمود موحدان  | 

عموزاده خلیلی تحصیلات خود را در زادگاه‌اش ادامه داد و در سال ۱۳۵۷ در رشته ریاضی فیزیک دیپلم گرفت. در همان سال در رشته ریاضی و علوم کامپیوتر در دانشگاه تهران پذیرفته شد و تا مقطع کارشناسی در این رشته ادامه تحصیل داد.همزمان با سکونت در تهران کار نویسندگی را آغاز کرد. نخستین اثر او در سال ۱۳۶۰ منتشر شد. او در فاصله سال‌های ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۶ مسئولیت‌های مختلفی همچون دبیر شورای ادبیات، مسئول واحد قصه، مسئول واحد کودک و نوجوان، مسئول جُنگ سوره بچه‌های مسجد و... را در حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی داشت. او از پایه گذاران و دبیر شورای مدیریت دفتر هنر و ادب کودک و نوجوان در سال ۱۳۶۵ بود. عموزاده خلیلی سال ۱۳۶۷ در تاسیس ماهنامه سروش نوجوان مشارکت کرد و تا ۱۰ سال عضو شورای سردبیری این مجله بود. راه‌اندازی اولین روزنامه ویژهٔ نوجوانان در تاریخ مطبوعات ایران نام آفتابگردان از افتخارات عموزاده است. عموزاده بارها در جشنواره‌های مختلف عضو هیات داوران بوده‌است.وی عضو هیات موسس انجمن نویسندگان کودک و نوجوان بود و در دو دوره نخست با رای نویسندگان به عنوان عضو هیات مدیره انتخاب و در انتخابات داخلی به عنوان رییس هیات مدیره انتخاب شد. او همچنین مدتی کوتاه در مرکز ملی گفت و گوی تمدن‌ها مسئول بخش کودک و نوجوان و دبیر همایش بین‌المللی «بچه‌های زمین سلام» بود. اولین کتاب او در سال ۱۳۶۱ منتشر شد و تا به امروز بیش از ۱۶ کتاب مستقل و تعدادی کار مشترک گردآوری شده منتشر کرده‌است که برای او ۵ جایزه به همراه آورده است وی هم اکنون مدیر مسئول هفته نامه چلچراغ است.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم مهر 1392ساعت 12:49  توسط محمود موحدان  | 

حسین سناپور متولد ۱۳۳۹ نویسنده ایرانی است. سناپور داستان‌نویسی را از کلاس‌های هوشنگ گلشیری آغاز کرد. رمان نیمه غایب نوشته وی از جمله پرفروش‌ترین رمان‌های معاصر فارسی بود که به چاپ دوازدهم رسید.سناپور در سال ۱۳۳۹ در کرج به‌دنیا آمد. درس‌خواندهٔ رشتهٔ منابع طبیعی است اما از همان ابتدا به نوشتن و روزنامه‌نگاری روی آورد. در آغاز فعالیت داستان‌نویسی‌اش برای کودکان و نوجوانان می‌نوشت. پسران دهکده (۱۳۶۹) و افسانه و شب طولانی (۱۳۷۳) حاصل این دوران است. سپس به روزنامه‌نگاری روی آورد و در روزنامه همشهری و زن و حیات‌نو و چند نشریه دیگر شروع به همکاری کرد. مدتی هم بر کار گردآوری و چاپ داستان‌هاب مجلات گردون و کارنامه نظارت داشت. اولین رمان‌اش نیمهٔ غایب را در ۱۳۷۸ منتشر کرد. این رمان برای او جوایز مختلفی را به ارمغان آورد و در مدت یک سال شش بار تجدید چاپ شد. در سال ۱۳۸۰ کتابی در شناخت زندگی و آثار هوشنگ گلشیری به نام همخوانی کاتبان تالیف و منتشر کرد. او هم‌اکنون مشغول تدریس داستان‌نویسی است.

کتاب‌شناسی

داستان کوتاه و رمان:۱۳۷۸ - نیمه غایب ۱۳۸۲ - ویران می‌آیی ۱۳۸۳ - با گارد باز ۱۳۸۴ - سمت تاریک کلمات ۱۳۸۸ - شمایل تاریک کاخ‌ها ۱۳۹۰ - لب بر تیغ

درباره داستان‌نویسی:

۱۳۸۰ - همخوانی کاتبان

۱۳۸۳ - ده جستار داستان‌نویسی(درس نامه‌های داستان‌نویسی)

۱۳۸۷ - جادوهای داستان(چهار جستار داستان نویسی)

۱۳۸۹ - یک شیوه برای رمان‌نویسی

شعر

۱۳۸۹ - سیاههٔ من

 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم مهر 1392ساعت 17:1  توسط محمود موحدان  | 

عبدالعلی دستغیب، منتقد ادبی و مترجم ایرانی است. وی بیش از ۵۰ عنوان کتاب ترجمه یا تألیفی دارد.

سید عبدالعلی دست‏غیب در در ۱۶ آبان ۱۳۱۰ خورشیدی در شیراز به دنیا آمد. پدرش، سید جواد، واعظ و سپس کارمند وزارت معارف (فرهنگ و آموزش و پرورش بعدی) در شهرستان‏های فیروزآباد و جهرم بود. عبدالعلی دست‏غیب تحصیلات ابتدایی و دوره اول متوسطه را در فیروزآباد و جهرم انجام داد. سپس وارد دانشسرای مقدماتی شیراز شد و پس از فراغت از تحصیل، به تدریس در دبستان‏های کازرون و نورآباد ممسنی پرداخت. وی پس از ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ به دلیل فعالیت سیاسی بازداشت شد و یک‌سال را در زندان شیراز گذراند. دست‏غیب پس از آزادی از زندان، به علت ممنوعیت از مشاغل دولتی، به کار در دفتر اسناد رسمی و روزنامه‏های محلی شیراز پرداخت و مدت سه سال نیز کارمند غیررسمی اداره بهداشت بود.

دست‏غیب در سال ۱۳۳۷ برای ادامه تحصیل به تهران رفت و وارد دانشسرای عالی شد. از گذراندن دورهٔ سه سالهٔ دانشسرای عالی در رشتهٔ فلسفه و علوم تربیتی، فوق لیسانس همین رشته را ادامه داد، اما به دلیل موانعی درس را رها کرد. از آن پس تا سال ۱۳۵۹ به تدریس ادبیات، نقد ادبی و جامعه‌شناسی هنر در دبیرستان‏ها، مدارس عالی و دانشسراهای مقدماتی در شیراز و تهران پرداخت. وی در سال ۱۳۵۹ به‌درخواست خود بازنشسته شد و از آن پس توانست وقت بیشتری را به مطالعه و نگارش اختصاص دهد.

عبدالعلی دست‏غیب از سال ۱۳۲۶ در روزنامه‏های شیراز همچون پارس و بهار ایران، و سپس در مجله‏ها و روزنامه‏های تهران همچون اطلاعات، کیهان، سخن، فردوسی، نگین، روشنفکر، امید ایران، پیام نوین، راهنمای کتاب، آینده، آدینه، کلک، کیهان فرهنگی، نیستان و ادبیات داستانی، مقاله‌ها و مطالب متعددی در زمینه‏های تاریخ، فلسفه، جامعه‏شناسی و هنر نوشته است.از دست‏غیب نزدیک به چهل کتاب منتشر شده است. دست‏غیب در سال ۱۳۷۴ از سوی وزارت فرهنگ و ارشاداسلامی به عنوان منتقد نمونه برگزیده شد و لوح سپاس خدمات فرهنگی دریافت کرد. همچنین، در سال ۱۳۸۲ طی مراسمی در صدا و سیما، دست‏غیب به عنوان چهره ماندگار در رشته نقد ادبی شناخته شد و موفق به دریافت لوح تقدیر و جایزه گردید.

 |+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم مهر 1392ساعت 17:31  توسط محمود موحدان  | 

محمد میرکیانی نویسنده کودک و نوجوان در سال 1337 در شهر تهران به دنیا آمد وی تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در این شهر به پایان رساند و در کنار تحصیل به مطالعه آثار ادبی و هنری روی آورد و با بسیاری از آثار نویسندگان بزرگ آشنا شد.وی دارای مدرک دکتری هنر از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.

میرکیانی در سال 1361 وارد گروه کودک صدای جمهوری اسلامی ایران شد و به نوشتن نمایشنامه‌های رادیویی و قصّه‌های ظهر جمعه پرداخت.مجموعه قصه روز تنهایی من محمد میرکیانی، در دوره پنجم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان کتاب سال برگزیده شد.او در دوران نوجوانی، زمانی که کارگر حروفچین یکی از چاپخانه‌های تهران بود به مطالعه آثار ادبی و هنری روی آورد و با بسیاری از آثار نویسندگان بزرگ آشنا شد. روزی که اولین قصه‌اش را نوشت دقیقاً 15 شغل مختلف را تجربه کرده، درس زیادی آموخته بود.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم مهر 1392ساعت 16:14  توسط محمود موحدان  | 

منیژه آرمین  عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت معلم نویسنده،نقاش،سفالگر،روانشناس معاصر ایرانی است. وی در زمستان ۱۳۲۴ در تهران و در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد. وی از چهارسالگی همراه با بزرگترها به مجالس مثنوی خوانی می‌رفته است و به همین دلیل است که وزن‌های مثنوی در ذهن او کاملاً جا افتاده استوی در سال ۱۳۴۴ دوره تربیت معلم را یک ساله گذراند و به استخدام آموزش و پرورش درآمد. و هم زمان در رشته روانشناسی دانشگاه تهران ثبت نام کرد. او کارشناس ارشد مشاوره تحصیلی از دانشگاه تربیت معلم، کارشناس روانشناسی از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، کارشناس رشته مجسمه سازی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. زمینه‌های فعالیت او معلمی، مشاوره، پژوهش، کارهای مطبوعاتی، خبرنگاری، گزارشگری و کارهای هنری از جمله سفالگری و نقاشی است. عضویت در هیئت مدیره گروه آبی بیکران هنر، همکاری با مجلات زن روز، پگاه، ندا، ادبیات داستانی و پیام زن، بازرسی انجمن هنرمندان سفالگر معاصر، عضویت هیئت علمی انجمن قلم، عضویت شورای سیاستگذاری دوسالانه هشتم سفال، دبیری نمایشگاه ملی بزرگ زنان سفالگر ایران، در کارنامه‌اش به چشم می‌خورند.کتاب خاک عشق درباره زندگی وی نوشته شده است.

امیرحسین فردی، درباره او می گوید: بی گمان منیژه آرمین، یکی از زنان نویسنده موفق ایرانی است که در آثارش صالت‌ها و زیبایی‌های زندگی مردان و زنان این سرزمین دیده می‌شود. به اعتقاد بنده هنوز آرمین با افق و خواسته‌های خود در فضای ادبیات داستانی فاصله زیادی دارد. به نظرم چشمداشت او از ادبیات گسترده است و شوقش برای نوشتن و آفرینندگی بسیار و به همین میزان و مقیاس نیز انتظار ما از ایشان افزون و اشتیاقمان فراوان است.

آثار:

كيمياگران نقش. اين كتاب دربرگيرنده زندگينامه داستانى هفت نقاش مشهور ايرانى استاد سهيلى؛محمود فرشچيان؛ حسن اسماعیل‌زاده؛ على كريمى؛ جوادحميدى؛ استاد بهادرى و سيد علی‌اکبر صنعتی است.ای کاش گل سرخ نبود.بوی خاک .شب و قلندر .شباويز .سرود اروند رود ؛ انتشارات مؤسسه انجمن قلم ایران؛

 |+| نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم مهر 1392ساعت 15:56  توسط محمود موحدان  | 

اَلَن دو باتن ‏ یک نویسنده، و کارافرین سوییسی است.کتابهای او موضوعات مختلفی را به شیوه‌ای فلسفی با تاکید بر ارتباط آن با زندگی روزمره بررسی می کنند .در سال ۲۰۰۸ او یکی از اعضای هیات موسس یک سازمان جدید آموزشی با نام مدرسه زندگی بود.او با همسر و دو پسر اش در لندن زندگی می کند.او دکترای فلسفه را در دانشگاه هاروارد آغاز کرد ولی برای نوشتن کتاب برای عامه آن را نیمه کاره رها کرد.

چندین کتاب او از جمله هنر سیر و سفر توسط گلی امامی به فارسی برگردانده شده است.هنر سیر و سفر برگردانی است از کتاب آلن دوباتن نویسنده سوئیسی، از زبان انگلیسی به پارسی، به کوشش گلی امامی.در این کتاب دو باتن با سبکی شخصی تر، به روانشناسی سفر میپردازد: چطور مکانها را قبل از این که ببینیم تصور می کنیم؟، چطور چیزهای زیبا را به یاد می آوریم، وقتی به صحرایی نگاه میکنیم یا وارد هتلی میشویم یا به روستائی میرسیم چه اتفاقی در ما می افتد؟

هنر سیر و سفر، آلن دو باتن، برگردان از گلی امامی، نشر نیلوفر، تهران 1385 خورشیدی

 |+| نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم مهر 1392ساعت 15:26  توسط محمود موحدان  | 

گلی امامی بانام واقعی گلرخ ادیب محمدی نویسنده، مترجم و فعال فرهنگی ایرانی است. او اداره کتاب‌فروشی «زمینه» را برعهده داشت.او متولد ۱۳۲۱ در تهران است و در ایالات متحده آمریکا به دانشگاه رفته است همسر او کریم امامی، مترجم و ویراستار شهیر ایرانی بود که درگذشته است

کتاب‌شناسی: ۱۳۸۵ - هنر سیر و سفر از الن دو باتن (ترجمه) .زندگی کوتاه است از یوستین گاردر (ترجمه) .۱۳۷۹ - اجاق سرد آنجلا از فرانک مک کورت (ترجمه) .۱۳۷۳ - جین اوستن از برایان ساودام (ترجمه) .۱۳۷۱ - گردابی چنین هایل (تالیف).۱۳۶۳ - خانواده من و بقیه حیوانات .۱۳۵۵ - شش صحنه از یک ازدواج .۱۳۵۳ - اتوبوس مدرسه .۱۳۴۹ - سرافینا .۱۳۴۹ - پی‌پی جوراب‌بلنده از آسترید لیندگرن (ترجمه) .۱۳۸۱ - باغ فردوس از آناهیتا فیروز . گفتگو با بیلی وایلدر.کروو، کمرون. ترجمهٔ گلی امامی. حمید فریور. تهران: کتاب پنجره، ۱۳۸۰

دختری با گوشواره‌های مروارید اثر تریسی شوالیه . حباب شیشه‌ای اثر سیلویا پلات

 |+| نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم مهر 1392ساعت 15:13  توسط محمود موحدان  | 

جعفر مدرس صادقی، نویسنده معاصر و مترجم ایرانی در سال ۱۳۳۳ خورشیدی در شهر اصفهان متولد شد. تحصیلات دبیرستانی‌اش را در اصفهان به پایان رسانید و برای ادامه‏ تحصیلات به تهران رفت (۱۳۵۱). اولین داستان کوتاهش در شماره‏ تیرماه ۱۳۵۲ ماهنامه‏ «رودکی» به چاپ رسید

مجموعه داستان ‏ها

اولین کتابش که مجموعه‏ هشت داستان کوتاه بود - «بچه‌ها بازی نمی‌کنند» - در سال ۱۳۵۶ منتشر شد. در همان سال، داستان بلندی نوشت به نام «نمایش» که در تابستان ۱۳۵۹ به چاپ رسید. به‌جز این دو کتاب اول، چهار مجموعه داستان کوتاه و یازده رمان از این نویسنده به چاپ رسیده‌است که فهرست آنها از این قرار است:

«قسمت دیگران و داستان‌های دیگر» (۱۳۶۴) «دوازده داستان» (۱۳۶۹) «کنار دریا، مرخصی و آزادی» (۱۳۷۷) «آن‌طرف خیابان» (۱۳۸۱)

 رمان‌ها

«گاوخونی» (۱۳۶۲) «بالون مهتا» (۱۳۶۸) «سفر کسرا» (۱۳۶۸) «ناکجاآباد» (۱۳۶۹) «کلهٔ اسب» (۱۳۷۰) «شریک جرم» (۱۳۷۲) «عرض حال» (۱۳۷۶) «شاه‌کلید» (۱۳۷۸) «من تا صبح بیدارم» (۱۳۸۲) «آب و خاک» (۱۳۸۴)

سه رمان کسرا که اجزای یک تریلوژی را تشکیل می‌دهند: «سفر کسرا» (۱۳۶۸) / «کلهٔ اسب» (۱۳۷۰) / «شریک جرم» (۱۳۷۲)

ترجمه‌ها و تصحیح‌ها

این نویسنده، علاوه بر داستان‌نویسی، در دو حوزه‏ دیگر هم کار کرده‌است: ترجمه و ویرایش متون کلاسیک. مجموعه‌ای از ترجمه‌های او، شامل ترجمه‏ هفت داستان کوتاه از شرلی جکسن، آن تایلر، آن بیتی، جان آپدایک، ریموند کارور، توبیاس ولف و کازوئو ایشی‌گورو، به نام «لاتاری، چخوف و داستان‌های دیگر» منتشر شده‌است (۱۳۷۱).


از مجموعه‏ «بازخوانی متون»، شامل ویرایش‌های جدیدی از آثار منثور ادبیات کلاسیک فارسی، هشت کتاب تاکنون به چاپ رسیده‌است:

«ترجمهٔ تفسیر طبری» «مقالات مولانا» «مقالات شمس»، «تاریخ سیستان»، «سیرت رسول‌اللَّه»، «عجایب‌نامه»  »قصه‌های شیخ اشراق» «تاریخ بیهقی».

ویرایش جدیدی از ترجمه‏ میرزا حبیب اصفهانی از کتاب «سرگذشت حاجی‌بابای اصفهانی» (۱۳۷۹) و ویرایش جدیدی از «تفسیر عتیق نیشابوری» (۱۳۸۰) خارج از مجموعه‏ «بازخوانی متون» به چاپ رسیده‌اند. و نیز برگزیده‌ای از داستان‌های کوتاه صادق هدایت به نام «صادق هدایت داستان‌نویس» (۱۳۸۰).

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  شنبه سیزدهم مهر 1392ساعت 16:21  توسط محمود موحدان  | 

امیرحسین فردی (۱۳۲۸ روستای قره‌تپهٔ اردبیل - ۵ اردیبهشت ۱۳۹۲ تهران)، نویسنده و فعال عرصه ادبیات داستانی.عضویت در حوزه اندیشه و هنر اسلامی (حوزه هنری)، سردبیری و مدیرمسئولی «کیهان بچه‌ها» (به مدت ۳۱ سال)ـ مؤسس و مدیر مسئول کیهان علمی، عضویت در شورای داستان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، عضویت در شورای داستان بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس، مسئولیت جشنواره انتخاب کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور، مسئولیت شورای ادبیات داستانی نیروی مقاومت بسیج و مدیریت کارگاه قصه و رمان حوزۀ هنری از سوابق مسئولیت‌های اجرایی وی است.چندین بار داوری برای کتاب سال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس، کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور، جشنواره ادبیات داستانی بسیج، جشنواره راهیان نور، انجمن قلم ایران، جشنواره قصه‌های قرآنی از تجربه‌های دیگر وی است.وی از مؤسسین کتابخانه مسجد جوادالائمه(ع) در سال ۱۳۵۳ و تشکیل شورای نویسندگان آن مسجد است که در ادامه به حوزهٔ هنری پیوستند و از ستون‌های اولیهٔ این نهاد بودند.امیرحسین فردی عصر پنجشنبه، پنجم اردیبهشت ۱۳۹۲، دچار مشکل تنفسی شد و در راه انتقال به بیمارستان لقمان درگذشت.

آثار: گرگ سالی. اسماعیل .سیاه چمن .آشیانه در مه .کوچک جنگلی .افسانه اصلان .امام اول .بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی .امام خمینی .تختی افسانه نبود .حضرت ابراهیم (ع) .حضرت اسماعیل (ع) .خسته نباشی گل بهار. روح الله .قصه های گل بهار .روزی که تو آمدی .ملاقات با آفتاب .میرزا کوچک خان .میهمان ملائک.هامون، زهکلوت و آن حوالی (سفرنامه) .یک دنیا پروانه .یک مشت نقل رنگی

 |+| نوشته شده در  دوشنبه یکم مهر 1392ساعت 13:26  توسط محمود موحدان  | 

مهندس مهدی بازرگان در سال‌های انقلاب مشروطه، در خانواده‌ای مذهبی آذربایجانی زاده شد. پدرش، حاج عباسقلی آقا تجارتی تبریزی، پس از چندی در تهران مقیم شد و به عنوان یکی از تاجران سرشناس بازار تهران مطرح گردید. وی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه سلطانیه تهران و متوسطه را در دارالمعلمین مرکزی به پایان رساند و سپس در سال ۱۳۰۶ در میان نخستین گروه محصلان ممتاز اعزامی دولت پهلوی قرار گرفت و به کشور فرانسه رفت. او در مدرسه حرفه و فن شهر پاریس در رشتهٔ ترمودینامیک و نساجی تحصیل کرد و پس هفت سال در سال ۱۳۱۳ به ایران بازگشت. مهدی بازرگان جزو نخستین گروه از فارغ التحصیلانی است که در تاریخ ایران زیر عنوان بورسیه به تحصیل در کشور دیگری پرداخته‌است.وی در دوران دکتر محمد مصدق(رهبر جنبش ملی شدن صنعت نفت) به عنوان رییس هیئت مدیره خلع ید از شرکت نفت انگلیسی به آبادان رفت و به عنوان رییس هیات مدیره موقت شرکت برگزیده شد. اما پس از مدتی به علت برخی کارشکنی‌ها از سوی عوامل مذهبی از این سمت استعفا داد.وی پس از کودتا ریاست شرکت آب و فاضلاب تهران را بر عهده گرفت و و موفق شد نخستین شبکه لوله‌کشی آب را در تهران احداث کند. او همچنین در این سالها به همراه پیشوایان مذهبی مانند سید رضا زنجانی، سید ابوالفضل زنجانی و انگجی و سید محمود طالقانی در تأسیس نهضت مقاومت ملی نقشی مهم داشت. در سال ۱۳۳۴ و درپی شناسایی چاپخانه مخفی نهضت مقاومت ملی توسط فرمانداری نظامی تهران، همراه چندی دیگر از سران نهضت دستگیر شد و به زندان افتاد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  دوشنبه یکم مهر 1392ساعت 11:53  توسط محمود موحدان  | 

رضا امیرخانی نویسنده و منتقد ادبی ا‌ست. او مدتی رئیس هیات مدیره انجمن قلم ایران بود.وی در سال ۱۳۵۲ در تهران متولد شد. او در دبیرستان علامه حلی تهران درس خوانده‌است و فارغ التحصیل مهندسی مکانیک از دانشگاه صنعتی شریف است. مدتی سردبیری سایت لوح ارگان نویسندگان ادبیات پایداری را بر عهده داشت و در پاییز ۸۴ از این مقام استعفا داد. وی از سال ۸۴ تا ۸۶ رئیس هیات مدیره انجمن قلم ایران بود. بیش از پانصد هزار نسخه از کتاب‌های او تا به حال به فروش رسیده‌است.

آثار

اِرمیا نام اولین کتاب امیرخانی در سال ۱۳۷۴ است که جایزه بیست سال ادبیات داستانی ایران را از آن خود کرد.

مجموعه داستان‌های کوتاه ناصرِ ارمنی دومین اثر وی است که در سال ۱۳۷۸ منتشر شد.

رمان من او سومین اثر او است که در سال ۱۳۷۸ منتشر و برخی آن را بهترین کتاب این نویسنده می‌دانند

ازبه چهارمین اثر این نویسنده می‌باشد که در سال ۱۳۸۰ چاپ شد و در آن به بیان گوشه‌ای از سختی‌های زندگی در دوران جنگ و بعد از آن پرداخته‌است

سفرنامه داستان سیستان، پنجمین کار رضا امیرخانی است که به حواشی مسافرتمقام معظم رهبری به استان سیستان و بلوچستان می‌پردازد، این کتاب در سال ۱۳۸۲ منتشر شد.

نشت نشا کتاب بعدی وی، مقاله بلندی است که در سال ۱۳۸۴ چاپ شد و به ریشه‌یابی مهاجرت نخبگان پرداخت.

بیوتن این رمان در فروردین‌ماه ۱۳۸۷ به چاپ رسید. این کتاب، داستان یکی از بازمانده‌های جنگ تحمیلی ایران است که به بهانه‌ای به آمریکا سفر می‌نماید.

سرلوحه‌ها گزیده‌ای از یادداشت‌های پراکنده سالهای ۸۱-۸۴ در سایت لوح؛ نوشته شده و توسط انتشارات سپیده باوران اسفند ماه ۱۳۸۷به چاپ رسیده‌است.

نفحات نفت جستاری در فرهنگ مدیریت نفتی و دولتی در جمهوری اسلامی ایران؛ نوشته شده و توسط نشر افق به چاپ رسیده‌است.

سفرنامه افغانستان‌ش "جانستان کابلستان" که حاصل سفر به کشور افغانستان می‌باشد به اتمام رسیده‌است و توسط "نشر افق"منتشر شده‌است

قیدار آخرین رمان امیرخانی است که توسط نشر افق چاپ و در بیست و پنجمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران رونمایی شد.

 |+| نوشته شده در  جمعه بیست و نهم شهریور 1392ساعت 18:19  توسط محمود موحدان  | 

محمدرضابایرامی نویسنده معاصر ایرانی  با کتاب کوه مرا صدا زد از قصه‌های ساوالان توانست جایزه خرس طلایی و جایزه کبرای آبی سوییس و نیز جایزه کتاب سال سوییس را از آن خود نماید. خانم یوتا همیل رایش کتاب کوه مرا صدا زد را به آلمانی ترجمه کرده‌است. وی یکی از بهترین داستان نویسان کودک ونوجوان ۲۰ سال اخیر است. وی در حال حاضر رییس خانه داستان ایران است.محمدرضابایرامی به سال ۱۳۴۰ در روستای لاطران در دامنه کوه سبلان استان اردبیل به دنیا آمد. وی در نوجوانی آثار صمد بهرنگی علاقه مند شد.وی اولین قصه‌اش را برای رادیو فرستاد. بایرامی در کارگاه قصه‌نویسی شرکت کرد اما به دلیل تامین مخارج تحصیلش مجبور شد کار کند و نتواند در آن کارگاه حضور یابد.آخرین کتاب بایرامی به نام مردگان باغ سبز توسط وزارت ارشاد توقیف شد. عبدالجواد موسوی در اعتراض به این توقیف در وبلاگش نوشت: «اگر بایرامی اسم رمانش را می‌گذاشت «به هلاکت رسیدگان جهنم سبز» و آن وقت آن دوره از تاریخ را هم به دلخواه حضرات مهرورز روایت می‌کرد بازهم کتابش را توقیف می‌کردند؟»


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  جمعه بیست و نهم شهریور 1392ساعت 18:9  توسط محمود موحدان  | 

سید مهدی شجاعی داستان‌نویس و روزنامه‌نگار ایرانی است.شجاعی سردبیر و مدیر مسوول ماهنامهٔ نیستان بود. داستان کوتاهی که با عنوان «پارک دانشجو» در شمارهٔ ۱۲ مجلهٔ نیستان به چاپ رساند، مشکلات قانونی‌ای برای او و مجله‌اش به وجود آورد.

سیدمهدی شجاعی در شهریور ماه سال ۱۳۳۹ در تهران به دنیا آمد. در سال ۱۳۵۶ پس از گرفتن دیپلم ریاضی، به دانشکده هنرهای دراماتیک وارد شد و در رشته ادبیات دراماتیک به ادامه تحصیل پرداخت. هم‌زمان، به دانشکده حقوق دانشگاه تهران رفت و پس از چند سال تحصیل در رشته علوم سیاسی، پیش از اخذ مدرک کارشناسی، آن‌را رها کرد و به‌طور جدی کار نوشتن را در قالب‌های مختلف ادبی ادامه داد.حوالی سال‌های ۵۸ و ۵۹ یعنی حدود ۲۰ سالگی، اولین آثار او چه در مطبوعات و چه در قالب کتاب منتشر شدند.حدود هشت سال مسؤولیت صفحه‌های فرهنگی و هنری روزنامهٔ جمهوری اسلامی و سردبیری ماهنامهٔ صحیفه را به عهده داشت. سال‌های متمادی مسؤولیت سردبیری مجله رشد جوان را برعهده داشت و هم‌زمان در سمت مدیر انتشارات برگ به انتشار حدود ۳۰۰ کتاب از نویسندگان و هنرمندان و محققان کشور همت گماشت.مسؤولیت داوری چند دوره از جشنواره فیلم فجر، جشنواره تئاتر فجر، جشنواره بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان و جشنواره مطبوعات از فعالیت‌های هنری و فرهنگی او طی سال‌های ۶۵ تا ۷۵ به‌شمار می‌روند.اگرچه رشته تحصیلی‌اش ادبیات نمایشی بوده و چند نمایش‌نامه هم به دست چاپ سپرده، اما بیش‌تر بر روی داستان‌نویسی متمرکز شده و مجموعه‌هایی از داستان‌های کوتاه و بلند مانند «سانتاماریا» و «غیر قابل چاپ» را منتشر کرده است.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  جمعه بیست و نهم شهریور 1392ساعت 17:56  توسط محمود موحدان  | 

صادق کرمیار نویسنده و کارگردان ایرانی زاده ۱۳۳۸ در تهران می‌باشد. کرمیار مسئول ویژه نامه «اطلاعات جبهه» در مناطق جنگی در سال‌های ۶۵—۶۷ بود و از ۷۲—۷۵ مسئول صفحه ادبی «جوانه‌های اندیشه» روزنامه اطلاعات و همچنین معاون سردبیر نشریه سینمایی «مردم و سینما» وابسته به بنیاد سینمایی فارابی بوده‌است. اونویسنده و سردبیر برنامه ادبی شبانه رادیو سراسری تحت عنوان «در انتهای شب»بود.

کتابها

فریاد در خاکستر (۱۳۶۹) مجموعه داستان های جنگ.

انتقام در اردوگاه (۱۳۷۰) مجموعه داستان نوجوانان.

نامیرا (۱۳۸۸) رمان انتشارات نیستان

غنیمت (۱۳۸۹) رمان انتشارات نیستان

دشت های سوزان (۱۳۹۰) رمان انتشارات نیستان

 |+| نوشته شده در  جمعه بیست و نهم شهریور 1392ساعت 17:37  توسط محمود موحدان  | 

Ghaffar zadeghan.jpg

داود غفارزادگان در سال ۱۳۳۸ در اردبیل متولد شد. تحصیلاتش را درهمان جا تمام کرد وبه کار معلمی پرداخت.درسال ۱۳۵۹ اولین اثرش را در مطبوعات به چاپ رساند. فارغ‌التحصیل دانشسرای مقدماتی اردبیل است(۱۳۵۶) و در روستاهای همان جادرس می‌داد. درسال ۱۳۶۷ به تهران منتقل شد و در دفتر انتشارات کمک‌آموزشی مشغول به کار شد. بازنشستهٔ آموزش وپرورش است و در تهران زندگی می‌کند.بیش از دو دهه داستان‌هایی با موضوعات متنوع و برای مخاطبان متنوع نوشته‌است. جایزهٔ ۲۰ سال ادبیات داستانی (بزرگسالان) به خاطر اثر ارزش‌مندش ماسه نفرهستیم به او تعلق گرفت.وی یکی از مؤثرترین نویسندگان در عرصه ادبیات کودک و نوجوان است. نشان طلایی از جشن‌وارهٔ بزرگ برگزیدگان ادبیات کودک ونوجوان (انجمن نویسندگان کودک ونوجوان)به عنوان یکی از بهترین داستان نویسان دو دهه از جوایز دیگر اوست. رمان فال خون او توسط پروفسور قانون‌پرور ترجمه و در دانشگاه تگزاس امریکا چاپ شده‌است. همچنین از این نویسنده تک قصه‌هایی به زبان‌های دیگر ترجمه شده‌است. آثار:

کودک ونوجوان

خلبان کوچولو/داستان کودک

سنگ اندازان غارکبود/رمان نوجوان

آواز نیمه شب/رمان نوجوان

پرواز درناها /رمان نوجوان

هشت پهلوان پیر هفت پسر جوان/داستان نوجوان

و...

بزرگسال

فال خون/رمان

شب ایوب/داستان بلند

سایه‌ها و شب دراز/داستان بلند

ما سه نفر هستیم/مجوعه داستان

راز قتل آقامیر/مجموعه داستان

هزار پا/مجموعه داستان نوجوان

دختران دلریز/مجموعه داستان

کتاب بی‌نام اعترافات/رمان

ایستادن زیردکل برق فشار قوی/مجموعه داستان

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم شهریور 1392ساعت 23:10  توسط محمود موحدان  | 

احمد اکبرپور زاده ۹ مرداد ۱۳۴۹ خورشیدی در لامرد فارس. نویسنده و شاعر معاصر ایرانی است.تحصیلات خود را در شهرهای جهرم، شیراز و تهران تا مقطع کارشناسی در رشته روان‌شناسی به پایان رساند. عمده شهرت وی بابت نگارش داستان‌های کودک و نوجوان است که برای وی جوایز متعددی ازجمله کتاب سال جمهوری اسلامی ایران را به ارمغان آورده‌است. اکبرپور عضو شورای کتاب کودک و نیز انجمن نویسندگان کودک و نوجوان است.وی اکنون ساکن شیراز است. احمد اکبرپور از تهیه کنندگان تلویزیونی صدا و سیمای مرکز فارس در شیراز هم می باشد .درون‌مایه داستان‌های اکبرپور را مضامینی همچون ترس، تنهایی و صلح تشکیل می‌دهد.

اين نويسنده کتاب «شب به خیر فرمانده» را در سال 1382 برای مسابقه‌‌ای که دفتر کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) و شورای کتاب کودک برگزار کرده بودند، نوشت. این کتاب «برگزیده‌ی شورای کتاب کودک» و «برگزیده‌ی جشنواره‌ی ربع قرن دفاع مقدّس» هم شده است. «مردمان عصر پنجشنبه»، «دنیای کوشه و کنار دفترم»، «آگهی نشر الف»، «وقتی ناراحت باشیم جاده‌ها تمام نمی‌شوند»، «قطار آن شب»، «امپراطور کلمات»، «من نوکر بابا نیستم»، «رویاهای جنوبی»، «سه سوت جادویی»، «اگر من خلبان بودم»، «غول و دوچرخه»، «دختری ساکت با پرنده‌های شلوغ»، «ردّ پای نویسنده‌ی عقده‌ای» و «کشکول تحت ویندوز» برخی از کتاب‌های احمد اکبرپور به شمار می‌روند. اين نويسنده تاکنون جایزه‌هايي را در داخل و خارج از کشور به دست آورده‌ و بعضی از كتاب‌هايش به زبان‌های دیگر ترجمه شده‌اند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم شهریور 1392ساعت 22:47  توسط محمود موحدان  | 

خبرگزاری فارس: تجدید چاپ آثار قدیمی «منصوره شریف‌زاده» در آینده نزدیک

منصوره شريف زاده، شانزدهم دي ماه ۱۳۳۲ در تهران متولد شد. نخستين مجموعه داستان خود را در سال ۱۳۶۳ با عنوان «مولود ششم» به چاپ رساند. «اطلسي هاي لگد مال شده و پيروزي تخم مرغ» نام دو نمايشنامه از «اندرسن» و «ويليامز» است كه وي، سال ۱۳۶۹ آنها را به فارسي برگرداند. او، مجموعه داستان ديگر خود را به اسم «سرمه دان ميناكاري» در ۱۳۷۴ از سوي نشر «روشنگران» روانه بازار كتاب كرد. «بيست داستان از بيست نويسنده زن ايراني» حاصل تلاش اين داستان نويس در سال ۱۳۷۸ بود و «داستان هاي اشباح» نيز نام كتابي است كه شريف زاده، حدود سه سال پيش آن را ترجمه و از سوي انتشارات «نگاه سبز» به ادب  دوستان عرضه كرد.
«عطر نسكافه» محصول كار وي در سال ۱۳۸۰ است و «چنار دالبتي» هم نخستين رمان و واپسين اثري است كه چندي پيش، از خالق «مولود ششم» توسط نشر همراه بر دستان مخاطبان قرار گرفت. نخستين رمان شريف زاده از سوي روشنفكران و اهالي قلم مورد توجه خاصي قرار گرفت و نهايت خوانندگان را به تعريف و تمجيد برانگيخت. کتاب‌شناسی  

تالیفات

مولود ششم (۱۳۶۳) مجموعه داستان

سرمه‌دان میناکاری (۱۳۷۴) مجموعه داستان

بیست داستان از بیست نویسنده زن (۱۳۷۸) گردآوری

عطر نسکافه (۱۳۸۰) مجموعه داستان

چنار دالبتی (۱۳۸۱) رمان

ترجمه ها

«اطلسی‌های لگدمال شده» (۱۳۶۳) (نمایشنامه ، نوشته تنسی ویلیامز)

موضوع نمایش‌نامه در دکان ساده خرت و پرت فروشی ساده‌ای اتفاق می‌افتد که مالک و اداره کننده آن دوشیزه «دروتی سیمپل» است او اهل «نیو انگلند» بوده و دارای ظاهری بسیار جذاب است اما خانه و قلب خود را در پشت دو ردیف اطلسی پنهان کرده است.

«پیروزی تخم‌مرغ» (۱۳۶۳) (نمایشنامه ، نوشته شروود اندرسن)


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم شهریور 1392ساعت 22:23  توسط محمود موحدان  | 

كريستين بوبن در سال 1951 در شهر كروز به دنيا آمد. شهرت اين نويسنده برجسته فرانسه كه امروزه در دنياي ادب و فرهنگ بسيار مطرح است، به دليل جنس انديشه هاي عميق و منحصربه فردش است كه امروزه در حوزه انديشه نيز او را به عنوان يكي از متفكران معاصر مي شناسند.«كريستين بوبن» فارغ التحصيل رشته فلسفه است و همين نگرش فلسفي او در كارهايش تاثيري عميق گذاشته است.
به قول يكي از منتقدان آثارش؛ بوبن با ديدي فلسفي، قلمي شاعرانه و ذهني انديشمندي مي نويسد. به همين دليل آثار و افكارش علاوه بر اينكه نزد اهل ادب و فرهنگ جايگاه خاصي دارد، در حوزه انديشه نيز بسيار مورد توجه است.بوبن تاكنون بيش از 35 اثر منتشر كرده است
كه برخي از آثارش همچون «رفيق اعلي» در مدت كوتاهي در تيراژهاي بالا به فروش رفت و به چاپ هفتم و هشتم رسيد و در سال 1993 نيز برنده جايزه ادبي يكي از جوايز مهم ادبي ـ فرهنگي فرانسه شد هر يك از آثار بوبن گوشه اي از افكار و زندگي او را به تصوير مي كشد. تجربه هاي روزمره زندگي او همچون عشق، تنهايي، دلتنگي، نوستالژي و … دستمايه آثار شاعرانه و نوشته هاي پر مغزش مي شوند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم شهریور 1392ساعت 11:52  توسط محمود موحدان  | 

برای ترومن کاپوتی نوشتن یعنی قرار داشتن در وضیعتی راحت و نوشتن آنچه واقعا متعلق به نویسنده است. ترومن کاپوتی یکی از نویسندگان برجسته آمریکایی متولد 30 سپتامبر سال 1924 و متوفی 25 اوت سال 1984 بود. بسیاری از داستان‌های کوتاه، رمان‌ها، نمایشنامه‌ها و آثار غیرداستانی او جز آثار کلاسیک محسوب می‌شوند. یکی از ویژگی‌های داستان‌های کاپوتی توجه بسیار او به عوالم شخصیت‌ها و جزئیات است.از آثار بسیار مطرح او می‌توان به «صبحانه در تیفانی» و «در کمال خونسردی» نام برد که هر دو به فیلم‌های بسیار موفقی تبدیل شدند.

در ایران اولین بار «در کمال خونسردی» با عنوان «به خونسردی» به ترجمه باهره راسخ در سال 1347 منتشر شد. این کتاب بعدها با عنوان «در کمال خونسردی» نیز ترجمه و چاپ شد. «صداهای دیگر، اتاق‌های دیگر»، «درخت شب» و «خاطره‌ای از کریسمس» از جمله آثار کاپوتی هستند که به فارسی منتشر شده‌اند.

ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1392ساعت 15:35  توسط محمود موحدان  | 

راضیه تجار در 5 آذر 1326 در تهران متولد شد. وي فارغ‌التحصيل رشته روانشناسي است. ايشان از فعالان عرصه نويسندگي هستند و همچنين تاكنون مسئوليتهاي ادبي ـ هنري زيادي را بر عهده داشته‌اند. حضور در شوراي بررسي داستان و كارگاه قصه و رمان حوزه هنري، ارشاد، بنياد شهيد، بنياد جانبازان، مدرس داستان‌نويسي (دانشگاه صدا و سيما)، مسئوليت جلسات نقد و بررسي داستان (سه‌شنبه‌ها در حوزه هنري) به مدت 16 سال، همكاري با روزنامه ‌جام‌جم، مجله زن روز، مجله سروش، عضو شوراي هنر، تدريس در خانه داستان فرهنگسراي انقلاب، هلال احمر و سردبيري ادبيات داستاني و دبيري انجمن قلم ايران از بدو تأسيس از جمله فعاليتهاي ايشان در عرصه فرهنگي ـ هنري است. گفتني است رمانهاي «كوچه اقاقيا»، «نرگسها» و «هفت بند» از اين نويسنده به‌عنوان رمان برتر يك دهه در آموزش و پرورش انتخاب شدند.
همچنين ايشان به‌عنوان نويسنده زن برگزيده ادبيات هشت سال دفاع مقدس از سوي حوزه هنري برگزيده شدند.

آثار:

«نرگسها»، «زن شيشه‌اي»، «هفت بند»، «بندهاي روشنايي»، «سفر به ريشه‌ها»، «شعله و شب»، «كوچه اقاقيا»، «جاي خالي آفتابگردانها»، «آرام شب‌بخير»، «گمان مبر شعله بميرد»، «از خاك تا افلاك» و «ستاره من».                                               سوره مهر


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  شنبه بیست و سوم شهریور 1392ساعت 15:23  توسط محمود موحدان  | 

رولان، رومن رمان‌نویس و مقاله‌نویس فرانسوی (۱۸۶۶-۱۹۴۴) رولان از خانواده‌ای جمهوریخواه و پروتستان نواحی مرکزی فرانسه بود. دوره کودکی را در آرامش زندگی شهرستان به سر برد و در ۱۸۸۰ با خانواده خود، در پاریس مستقر شد. تحصیلات دبیرستانی را در دبیرستان لوئی لوگران گذراند. در این مدرسه بود که با شیفتگی فراوان آثار نویسندگان بزرگ مانند شکسپیر و ویکتورهوگو را شناخت، در ۱۸۸۶ در دانشسرای عالی پذیرفته شد و در همین زمان با “آندره سوارس” آشنا شد و دوستی عمیقی میانشان برقرار گشت. در بیست و سه سالگی در رشته تاریخ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، پس از آن در ۱۸۸۹ به ایتالیا رفت و در رشته باستانشناسی در رم به تحصیل پرداخت، در بسط فرهنگ و معلومات ادبی خود کوشید و سخت تحت تأثیر شاهکارهای هنری دوره رنسانس و شاهکارهای “میکل‌آنژ” قرار گرفت. همچنین با “مالویدا فون مایزنبوگ”  دوست “واگنر” و “نیچه”، آشنا شد که رولان را با فرهنگ آلمان و بزرگان دنیای هنر آشنا ساخت و در بیدار کردن استعدادهای ادبیش عامل مؤثری به شمار آمد. رولان چنان شیفته موسیقی شد که بخشی از فعالیتهای نویسندگی را در این راه به کار انداخت و موضوع پایان‌نامه تحصیلی را “تاریخ اپرا در اروپا، قبل از لولی و اسکارلاتی قرار داد که مدتها درباره آن کار کرد،


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1392ساعت 12:22  توسط محمود موحدان  | 

فرانسوا موریاک یکی از بزرگترین نویسندگان قرن بیستم اروپا محسوب شده‌است. در ۱۹۳۳ به عضویت فرهنگستان کشورش در آمد، سال ۱۹۵۲ جایزه ادبی نوبل را دریافت کرد و سرانجام بعد از نزدیک به هفتاد سال نویسندگی، در اول سپتامبر سال ۱۹۷۰ در شهر پاریس از دنیا رفت.

موریاک ۱۱ اکتبر سال ۱۸۸۵ در بوردو فرانسه به دنیا آمد. نویسندگی را از همان اوان جوانی آغاز کرد؛ ۲۷ ساله بود که به خود جرأت داد و برای داستان نویسی دست به قلم شد. نخستین داستانش «دفترچه سیاه» نام داشت، او بعد از این چند داستان دیگر نوشت که چندان شهرتی نیافت، اما در سال ۱۹۲۵ بود که به خاطر تحریر داستان معروف و بی نظیر «صحرای عشق» شهرت جهانی یافت.او در همین سال بود که جایزه بزرگ رمان را از آن خود کرد و پس از پایان تحصیلات دانشگاهی به پاریس رفت و به شعر و نقد ادبی پرداخت. موریاک هم مثل بسیاری از نویسندگان جنگهای جهانی، بخشی از زندگی خود را در سایه به سر برد. دفترچه سیاهش را در جریان جنگ جهانی دوم با نام مستعار خوره رمان، منتشر کرد و بعد از جنگ هم در نشریه فیگارو به مقاله نویسی پرداخت.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم شهریور 1392ساعت 15:18  توسط محمود موحدان  | 

فریدون دولتشاهی در سال ۱۳۱۷ در محله منیریه تهران متولد شد. وی پس از اخذ دیپلم در تهران راهی لندن شد و در رشته حقوق بین‌الملل تحصیل کرد اما در سال آخر به علت فوت پدر به ایران بازگشت و موفق نشد تحصیلات خود را به پایان برساند

وی جزو نخستین نسل مترجمان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است. با "سازمان صدا و سیما" و همچنین دو روزنامه قدیمی ایران نظیر روزنامه کیهان و روزنامه اطلاعات همکاری داشت و از دهه ۵۰ در روزنامه اطلاعات کتب و مقالات بسیاری را ترجمه و نگاشته است. او به گفته خودش، در این سال‌ها با چهره‌هایی چون فرشید مثقالی، نگارگر کتاب‌های کودکان و عباس کیارستمی که در آن دوران به گرافیک و طراحی مشغول بود، همکاری داشت.

مهمترین کتاب دولتشاهی در دوران کار در کانون پرورش کودکان و نوجوانان کتاب میگل است. میگل نوشتهای با نام اصلی " و حالا میگل " از نویسنده امریکائی جوزف کرامگولد است که در سال ۱۳۵۳ به وسیله دولتشاهی ترجمه شده است. فریدون دولتشاهی از نخستین سال‌های تأسیس واحد مرکزی خبر در سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران به این نهاد پیوست و بیش از ۳۰ سال در بخش‌های مختلف خبری فعالیت کرد و از همین سازمان بازنشسته شد. دولتشاهی در ابتدای دهه ۶۰ به روزنامه اطلاعات پیوست و تا آخرین روزهای حیاتش در این مؤسسه به کار مشغول بود. از مرحوم فریدون دولتشاهی در طول ماه‌های همکاری‌اش با روزنامه‌اطلاعات، ده‌ها اثر به ویژه در بخش ترجمه که تخصص اصلی‌اش بود، بر جای مانده است.آثار دولتشاهی شامل آثار دوره کار در کانون پرورش کودکان و نوجوانان و سپس روزنامه اطلاعات است.

کتاب‌های: «یک هزار و نهصد و نود و نه پیروزی بدون جنگ»،/ میگل ، ناشر ک‍ان‍ون‌ پ‍رورش‌ ف‍ک‍ری‌ ک‍ودک‍ان‌ و ن‍وج‍وان‍ان‌،  سال انتشار ۱۳۵۳، تعداد صفحه ۲۵۲،/ «خ‍اطرات م‍ارگ‍ارت ت‍اچ‍ر»، /«حکومت انکار: بوش در جنگ»،/«جهان باز، واقعیت جهانی شدن»،/۱۹۹۹ پیروزی بدون جنگ»،/«کشمیر، بهشت زخم خورده»،/«سیا و کنترل مغزها»،/«خاطرات گورباچف»،/«خروشچف و عصر او»،/«اسناد میتروخین، ک.گ.ب و جهان»،

از جمله آثار ترجمه شده توسط این مترجم ایرانی است. او دستی هم در سرودن شعر و غزل داشت و به تفاریق در این زمینه اشعاری را سروده است فریدون دولتشاهی سرانجام بر اثر سکته مغزی از دنیا رفت در روز چهارشنبه ۲۴ خردادماه پیکر وی در بهشت زهرا، در قطعه ۳۰۹، ردیف ۱۳۵، شماره ۲۱ به خاک سپرده شد. (تولد ۱۳۱۷- فوت ۲۳ خرداد ۱۳۹۱)

 |+| نوشته شده در  دوشنبه هجدهم شهریور 1392ساعت 13:20  توسط محمود موحدان  | 

زایش او در سال 1307 (در انارک) می باشد. پدرش میر عبدالکریم، مادرش فاطمه، خواهرانش سرور و فروغ و برادر کوچکترش میرعبدالرحیم نام داشت. از کودکی کتاب خوان بود و در سال های دهه 20 در جوانی، ساده باورانه می پنداشت که روزی می شود با قلم و فاش کردن فساد از "ننگ و نکبت" نظام های حاکم رها شد.
در 1329 برای ادامه تحصیل راهی آلمان شد در حالی که خلاف رسم زمان که سوسیالیسم را می پسندید، ملی گرا و لیبرال ماند. به فعالیت های دانشجویی و ترجمه مقالات در مجله گروهشان پرداخت و در همانجا با زنی آلمانی ازدواج کزد که حاصل آن آتوسا و میرعبدالکریم هستند. در 1339 از دانشگاه فریدریک ویلهلم (بن) درجه دکترا در علم اقتصاد و تخصص در سیاست اقتصادی گرفت و به ایران بازگشت.

تا اوایل انقلاب در پست های مهم اقتصادی کار می کرد و به دو زبان آلمانی و انگلیسی کاملاً وارد بود. ابتدا به ترجمه شاهکارهای ادبی از آلمانی، به تفنن و بدون دریافت وجه مشغول شد. اولین اثرش که به صورت کتاب چاپ و منتشر شد "قصر" از کافکا بود اما پس از انقلاب و محدودیت بسیار برای کارکردن و نان درآوردن به "ترجمه حرفه ای" روی آورد. علاوه بر آثار ادبی، بیشتر آنچه را که در دنیا اهمیت یافته بود ترجمه می کرد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه هفدهم شهریور 1392ساعت 19:56  توسط محمود موحدان  | 

در استودیویش در جنگل‌های بلندورف، حوالی شهر لوبک در کناره‌های بالتیک، گونترگراس جنجال‌هایی را که بر سرِ کتاب داستانی خاطراتش به نام «پوست کردن پیاز» به‌پا شد، به خاطر می‌آورد. چهار سال پیش، در این کتاب عنوان کرد در نوجوانی و در ماه‌های پایانی جنگ جهانی دوم، برای خدمت در نیروهای اس‌اس احضار شده بود. با عنوان این مطلب، در نیم‌قرن حرفۀ پُر از جاروجنجالش، جرقۀ بزرگ‌ترین جنجال را زد. «دیگر به آن عادت کرده‌ام. کار من گاهی ـ حداقل در آلمان ـ باعث رنجش گروه‌ها می‌شود. همیشه این پرسش در برابرم قرار می‌گیرد که آیا باید پوستم را کلفت کنم و به روی خودم نیاورم، یا بگذارم زخمی شوم؟ قبول کرده‌ام که زخم بردارم؛ چرا که اگر پوستم کلفت شود، چیزهای دیگری هم هستند که دیگر احساس نمی‌کنم.»
طبل حلبی (۱۹۵۹)، نخستین رمانش که به رمانی پُرفروش بدل شد، از سوی برخی متهم به پورنوگرافی کفرگویانه و در کشورهای دیکتاتوری، از بلوک شرق گرفته تا هسپانیه، ممنوع اعلام شد. رمان دیگرش «خیلی دور» توسط منتقدان مورد حمله قرار گرفت و این حملات، تنها به دلیل انتقادهای او در مورد به‌هم پیوستن دوبارۀ آلمان غربی و شرقی نبود. ماجرای دورۀ خدمتِ او در اس‌اس در سال ۲۰۰۶ در نشریات آلمان به عنوان خبری بهت‌آور بروز کرد، گرچه او می‌گوید «بعداً معلوم شد که خود من در دهۀ ۶۰ راجع به آن حرف زده بودم. در آن زمان کسی در مورد این موضوع هیجان‌زده نشده بود.» آن زمان، دوره‌یی بود که در میانه «معجزۀ اقتصادی» آلمان، به گذشته پشت می‌شد و فراموشی این دوران، مورد تهاجم گراس و نویسنده‌گانی دیگر نظیر ‌هاینریش بل، هانس ماگنوس انزنسبرگر و مارتین والسر قرار می‌گرفت، تا این‌که آرا با محاکمه‌های آشویتس و تظاهرات دانشجویی سال ۱۹۶۸ تغییر جهت داد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه هفدهم شهریور 1392ساعت 19:54  توسط محمود موحدان  | 

پاکروان در سن بیست سالگی در 1288 با فتح­الله مشیر حضور که در آن زمان از اعضای سفارت ایران در استانبول بود، ازدواج کرد. بعد از مدتی فتح­الله مشیر حضور فامیلی خود را به پاکروان تغییر داد و همسرش نیز همین نام خانوادگی را برای خود برگزید و به امینه پاکروان مشهور گشت. سال­های اول زندگی مشترک را در ترکیه، مصر، اتریش، آلمان، فرانسه و بلژیک گذراند. پس از تولد دختر و پسرش چندین سال در بلژیک و فرانسه اقامت کرد تا تحصیلات فرزندانش به پایان رسید. فرزند دختر در خردسالی وفات یافت و پسرش بعدها سرلشکر شد و به ریاست ساواک دست یافت. وی  در مصر با نام مستعار ایران­دخت مقاله­هایی درباره ایران در نشریه­های قاهره نوشت و با همین نام در مصر به شهرت رسید. امینه در سال 1311 در سن 43 سالگی پس از مرگ همسر اولش و ازدواج مجدد، برای همیشه به ایران آمد و با سمت استادی در دانشگاه تهران به تدریس در رشته ادبیات فرانسه و تاریخ هنر پرداخت.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه هفدهم شهریور 1392ساعت 16:1  توسط محمود موحدان  | 

ذبیح‌الله بهروز فرزند میرزا ابوالفضل ساوجی در سال ۱۲۶۹ در نیشابور زاده شد. پدرش از پزشکان و خوش‌نویسان نامدار زمان ناصرالدین شاه بود. وی تحصیلات خود را در مدارس قدیمه آغاز کرد. سپس به ادامهٔ تحصیل در مدرسهٔ آمریکایی پرداخت. پس از آن برای تکمیل علوم ادبی و عربی به قاهره رفت و مدت ده سال در آنجا ماند. سپس به انگلستان رفت و در آنجا همکار ادوارد براون و رنالد نیکلسن شد و به زمان پنج سال در دانشگاه کمبریج به تدریس پرداخت. پس از چندی به آلمان رفت و از آنجا به ایتالیا و سپس به ایران بازگشت. از سال ۱۳۰۲ تا زمان بازنشستگی در دارالفنون، دانشکده افسری و مدرسه عالی بازرگانی تدریس می‌کرد. اندک زمانی نیز ریاست کتابخانهٔ باشگاه افسران را به عهده داشت. وی در سن هشتاد و دو سالگی، روز ۲۲ آذر ۱۳۵۰ درگذشت.
بهروز نویسنده‌ای پژوهشگر و زبانشناسی آشنا به فرهنگ پیش از اسلام بود، ذبیح بهروز از نخستین کسانی بود که در شیوهٔ تحقیق ایران‌شناسان غربی شک کرد و برخی اشتباهات و شاید غرض‌ورزی‌های آنها را بارها یادآور شد. در ستاره‌شناسی و گاهشماری در ایران باستان مطالعات گسترده‌ای به عمل آورد، و نظرهای علمی جدیدی مطرح کرد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه هفدهم شهریور 1392ساعت 15:17  توسط محمود موحدان  | 

ذبیح بهروز در بیست و ششم تیرماه ۱۲۶۹ خورشیدی چشم به جهان گشود و در یکشنبه بیست و یکم آذرماه ۱۳۵۰ هنگام شب رخت بربست.

دودمانش از ایل شاملو بودند که در منطقه‌ای به نام شامات یا شامه در نیشابور سکنی داشتند. نیاکانش در روزگار پادشاهی صفویان در خدمتگزاری ایران بودند. ابوالفضل ساوجی پدر بهروز از پزشکان نامی‌ و پژوهندگان بنام دوره‌ی ناصرالدین شاه بود که آثار همکاری‌هایش را در کتاب‌های پرارزشی چون نامه‌ی دانشوران می‌بینیم. محمدحسن‌خان مقدم (اعتمادالسلطنه) وزیر انطباعات ناصری در بزرگداشت آن دانشمند کوتاهی نمی‌کرد و با یکدیگر همکاری بسیار نزدیک داشتند. ابوالفضل ساوجی یکی از خوش‌نویسان آن زمان بود و کتاب‌ها و نامه‌ها و کتیبه‌هایی از او برجای مانده است که استادی او را در خوشنویسی می‌نمایاند. کسانی که به یاد داشته باشند در بالای سر در الماسیه در خیابان باب همایون کتیبه‌ای با خط نستعلیق زرّین برروی کاشی بود که القاب و عناوین شاه زمان را نوشته بود. این کتیبه زیبا و پرارزش به خط آن دانشمند بود۱ .


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه هفدهم شهریور 1392ساعت 15:2  توسط محمود موحدان  | 

علی پایا جزو آن دسته استادان و پژوهشگرانی است كه به طور جدی به فعالیت علمی و تحقیقی علاقه مندند و گاه و بیگاه هم نیم نگاهی به كارهای حزبی می اندازند و در این زمینه شاخص ترین فردی كه اینگونه عمل می كند، آنتونی گیدنز جامعه شناس برجسته انگلیسی است و پایا با تحصیل در حوزه فلسفه و فلسفه علم و با حضور در محضر علمای نامداری چون مرتضی مطهری سیر فكری خاصی را تجربه می كند و در نهایت به این نتیجه گیری می رسد كه اسلام با آموزه های دموكراتیك منافاتی ندارد و در جبهه ای دیگر به دفاع از روشنفكری دینی می پردازد و معتقد است كه روشنفكران دیندار ایرانی در صورت جدیت در كار خود، هم در داخل و هم در سطح بین المللی می توانند ایده های خود را به كرسی داشته باشند و به اصطلاح حرفی برای گفتن داشته باشند. علی پایا متولد ۱۳۳۲ تهران است كه دوره دبستان را در چند شهر كشور به خاطر شغل پدرش كه مهندس راه و ساختمان بوده به تحصیل می پردازد و دوره تحصیلی دبیرستان را در دبیرستان هدف و دبیرستان البرز طی می كند و از دبیرستان البرز در سال ۱۳۵۰ دیپلم ریاضی می گیرد و سپس در رشته مهندسی برق به تحصیل می پردازد و در سال ۱۳۵۵ فارغ التحصیل می شود. از استادان برجسته او دكتر نحوی، دكتر خاكسار و دكتر علوی بوده اند كه فعالیت های علمی آنها در سطح بین المللی هم شناخته شده است. از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۰ در جلسات خصوصی مرحوم مطهری شركت می كند و با حضور در این جلسات ارتباط صمیمانه ای با ایشان برقرار می كند. در آن دوره، مرحوم مطهری در پی تربیت یك عده محقق جوان بودند كه هم با فلسفه اسلامی آشنا باشند و هم به فلسفه های غربی و بتوانند سنتز جدیدی را از این دو معرفت شرقی و غربی ارائه دهند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه هفدهم شهریور 1392ساعت 13:41  توسط محمود موحدان  | 

زویا پیرزاد نویسنده و داستان نویس معاصر در سال ۱۳۳۱ در آبادان از مادری ارمنی تبار و پدری روس تبار به دنیا آمد، در همان جا به مدرسه رفت. . وی بعدها به تهران آمد و ازدواج کرد و دو پسرش ساشا و شروین را به دنیا آورد. او اکنون در آلمان زندگی می‌کند.

پیرزاد پیش از روی آوری به داستان‌نویسی، کتاب‌هایی ترجمه کرد که از جمله آن‌ها می‌توان به «آلیس در سرزمین عجایب» اثر لوییس کارول و کتاب «آوای جهیدن غوک» که مجموعه‌ای است از هایکوهای شاعران آسیایی اشاره کرد.
وی در سال ۱۳۷۰، ۱۳۷۶ و ۱۳۷۷، سه مجموعه از داستان‌های کوتاه خود را به چاپ رساند.
“مثل همه عصرها”، “طعم گس خرمالو”، “یک روز مانده به عید پاک” مجموعه داستان‌های کوتاهی بودند که به دلیل نثر متفاوت، مورد استقبال مردم قرار گرفتند. این مجموعه داستان‌ها بعدها در یک کتاب با عنوان “سه کتاب” از سوی ناشر همیشگی آثار زویا پیرزاد (نشر مرکز) به بازا عرضه شد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه هفدهم شهریور 1392ساعت 11:10  توسط محمود موحدان  | 

«بينچي»نويسنده‌ي سرشناس ايرلندي و خالق آثار پرفروش كار خود را از تدريس آغاز كرد و سپس به دنياي روزنامه‌نگاري و نويسندگي وارد شد. وي اولين رمان خود را در سال 1982 به چاپ رساند. وي كه در روزنامه‌ي «آيريش تايمز» به فعاليت مشغول بود، بيشتر براي روايت داستان‌هاي گرم و گيرا به شهرت رسيد و در سال 2001 جايزه‌ي كتاب «وي.اچ اسميت» را براي «سيلي به صورت» كسب كرد. بينچي در سال 2000 در نظرسنجي روز جهاني كتاب، پس از «جين آستين» و «چارلز ديكنز» به عنوان سومين نويسنده‌ي محبوب دنيا لقب گرفت. وي در سال 2010 نيز از سوي جوايز كتاب ايرلند نشان يك عمر دستاورد ادبي را دريافت كرد. در همان سال بينچي آخرين كتاب خود را با عنوان «تفكر درباره فرانكي» روانه‌ي بازار كتاب كرد. وي سپس در وب‌سايت خود خطاب به طرفدارانش نوشت: اين روزها از لحاظ جسمي حال مناسبي ندارم و نمي‌توانم مانند گذشته سفر كنم و مردم را ملاقات كنم. اما هميشه از اينكه نظرات خوانندگاني را بشنوم خوشحال خواهم شد. اگرچه زمان زيادي از من براي پاسخگويي به آن‌ها بگيرد.

«مائيو بينچي» پس از تحمل بيماري كوتاه‌مدت در سن 72 سالگي (دی ماه ۹۱ ) درگذشت. «بينچي» كه متولد حومه‌ي‌ شهر دوبلين ايرلند بود، در طول عمر حرفه‌اي خود بيش از 40 ميليون جلد كتاب از آثارش در سراسر جهان به فروش رسيد. كتاب‌هاي بينچي كه اكثر داستان‌هاي آن‌ها در ايرلند روايت شده‌اند، به 37 زبان دنيا ترجمه و چاپ شد‌ه‌اند. «اتوبوس ياس»، «جاده‌ي تارا» و «حلقه‌ي دوستان»رمان دریاچه شیشه ای ترجمه قدسی گلریز از آثار معروف اين نويسنده ايرلندي هستند كه مورد اقتباس سينمايي نيز قرار گرفتند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه دهم شهریور 1392ساعت 14:46  توسط محمود موحدان  | 

نمی‌خندد، توی هیچ کدام از عکس‌هایش. توی بیشترشان چه دستش را زیر چانه زده باشد چه نه، یک نگاه غمگینی دارد این مرد. شکل پاپانوئل‌های غمگین است اصلا؛ شکل پاپانوئل‌های مهربانی که می‌دانند دنیا مثل قصه‌ها مهربان و رویایی نیست؛ مخصوصا برای کوزت‌ها یا گوژپشت‌ها. توی عکس‌هایش همان شکلی است که باید باشد؛ شبیه مردی که یک عمر مبارزه کرده، تبعید شده، شعر سروده و رمان نوشته و بعد خسته از این همه زندگی زل زده به دوربین.می‌‌گویند در محافل ادبی هنوز سر این که ویکتور هوگو شاعر بوده یا نویسنده دعواست؛ خود فرانسوی‌ها معتقدند او بزرگ ترین شاعر فرانسه است اما برای ما (خارجی‌ها) به لطف «بینوایان»، «مردی که می‌خندد»، «گوژپشت نوتردام» و «کارگران دریا» بیشتر نویسنده است. فرقی هم نمی‌کند شاعر است یا نویسنده. به هر حال هوگو برای بسیاری از مردم دنیا معروف‌ترین چهره ادبی فرانسه است؛ آن قدر که خود فرانسوی‌ها هم او را به عنوان نماد مراکز فرهنگی فرانسه در دنیا انتخاب کرده اند. حالا این را بگذارید کنار این واقعیت که فرانسه، 160 مرکز فرهنگی در کشورهای مختلف دنیا دارد و باز هم همه این‌ها را بگذارید کنار واقعیت بزرگ تری مثل این که فرانسه می‌تواند به تنهایی بار ادبیات کلاسیک اروپا را به دوش بکشد و ببینید که آقای ویکتور هوگو در عرصه ادبیات چه غول مهربانی است.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه دهم شهریور 1392ساعت 14:31  توسط محمود موحدان  | 

نادره افشاری نویسنده و طنزپرداز ایرانی مقیم آلمان بود. از نادره افشاری آثار متعددی درباره حقوق زنان و مسائل تاریخی و اجتماعی ایران به‌جای مانده است. وی سال‌ها از اعضای فعال و هوادار سازمان مجاهدین خلق بود، اما بعدها متحول شد و به یکی از منتقدین سرسخت مسعود رجوی و تشکیلات مخوف مجاهدین خلق بدل گشت. بانو نادره افشاری در نوزدهم آبان ماه 1391 پس از تحمل یک بیماری طولانی‌مدت درگذشت. وی در بخشی از وصیت‌نامه‌اش می نویسد: «زندگی کرده‌ام آنگونه که دوست داشته‌ام و خودم را در فرزندانم و کتابها و نوشته‌هایم منتشر کرده‌ام؛ پس، از همچو منی سخن از «مرگ» گفتن «یاوه»ای بیش نیست. من در تک تک واژه‌هایم زنده‌ام و زنده می‌مانم؛ چرا که برای آزادی از بند بردگی‌ها و آگاهی و شناخت، دست به قلم برده‌ام... هیچکس مرا ساپورت نکرد؛ پدرخوانده نداشته‌ام؛ مزدور و قلم به مزد هیچ درگاه و درباری نبوده‌ام؛ هرچه کرده‌ام، خود [بر اساس باور و شناختم] کرده‌ام؛ با سوزن کوه کنده‌ام و با پشتکار کارهایم را به ثبت رسانده‌ام!... دوست ندارم از زندگی خصوصی‌ام [حتی نام همسر و فرزندانم] چیزی بنویسم! در زندگی هیچ مردی را واقعا «دوست» نداشته‌ام؛ اما به همسرم احترام می‌گذارم؛ چرا که هرچه کرده‌ام و هرچه نوشته‌ام، در همین «شانزده/هفده» سالی است که با او بوده‌ام که هیچگاه برای من تکلیف تعیین نکرد؛ هیچگاه «بکن نکن» نکرد و هیچگاه «قلم» دست و پایم را نشکست... پیکرم را می‌سوزانند و به آب و باد و باران می‌سپارند. مرا در چهچه‌ی پرندگان، در چک چک باران بر روی پنجره‌ها، در نوازش نسیم و در مزه‌ی شراب خواهید یافت؛ طبیعت، اینگونه زنده است!... می‌توانستم مادر بهتری برای فرزندانم باشم [اگر دانشش را می‌داشتم] با این همه [در گیر و دار فرار، طلاق، وحشت و آوارگی] بیش از این توانش را نداشتم. فرزندانم مرا حتما خواهند بخشید؛ همین!»


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  دوشنبه چهارم شهریور 1392ساعت 17:37  توسط محمود موحدان  | 

دکتر هشام شرابی نویسنده و دانشمند سرشناس فلسطینی‌تبار در سیزدهم‏ ژانویه سال ۱۳۸۴ شمسی پس از ده سال‏ ابتلا به سرطان پروستات در سن ۷۷ سالگی‏ درگذشت.

هشام شرابی در خانواده‏ای نسبتا مرفه‏ متولد شد و کودکی خود را در یافا و اکره‏ گذراند. وی در مدرسه اصدقا در رام اللّه و سپس در دانشگاه آمریکایی بیروت تحصیل‏ کرد و در سال ۱۹۴۷ با مدرک لیسانس فلسفه‏ فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۴۹ مدرک‏ فوق لیسانس خود را در فلسفه و در سال‏ ۱۹۵۳ مدرک دکتری تاریخ و فرهنگ را از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. شرابی از سال ۱۹۴۷ در عنفوان جوانی با ورود به‏ حزب سوسیال ناسیونالیست سوریه پای به عرصه فعالیت سیاسی گذاشت. وی‏ عمیقا تحت تأثیر رهبر کاریزمایی این حزب آنتون سعاده و شخصیت‏ سازش‏ناپذیر وی مخصوصا در خصوص موضوع فلسطین قرار گرفت. سعاده که‏ علاقه زیادی به روشنفکرانت جوان داشت، شرابی را دوست و محرم اسرار خود می‏دانست.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه سوم شهریور 1392ساعت 18:15  توسط محمود موحدان  | 

هاینریش بل در بیست و یک دسامبر سال 1917 میلادی در  حالی که جنگ جهانی اول ماه های پایانی عمر خود را می گذراند در شهر کلن به دنیا آمد.بل پانزده ساله بود که آدولف هیتلر به قدرت رسید. پنج سال بعد در ششم فوریه سال 1937 بعد از آنکه موفق به اخذ دیپلم شد در یک کتابفروشی مشغول به کار شد. اما یک سال بعد یعنی در سال 1938 به ناچار به خدمت سربازی رفت و هفت سال از عمرش از سال 1939 تا 1945 را در جنگ گذراند در خلال این سال ها در سال 1942 با آنه ماری سش ازدواج کرد.هاینریش بل در سوم نوامبر 1944 مادرش را در یکی از بمباران ها هوایی متفقین بر اثر  حمله ی قلبی از دست داد.او سه بار در طی جنگ در جبهه ی روسیه مجروح  شد و چندین ماه نیز در اواخر جنگ در اردوگاه آمرییکائیان در فرانسه به زندان رفت و پس از پایان جنگ در 1945 به آلمان بازگشت و در همین سال اولین فرزندش کریستوف بر اثر بیماری درگذشت.پس از بازگشت از جنگ چندین سال در رشته ی زبان آلمانی و ادبیات در دانشگاه تحصیل کرد و برای تامین مخارج تحصیل و زندگیش مجبور شد در کارگاه نجاری برادرش مشغول به کار شود.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه سوم شهریور 1392ساعت 14:3  توسط محمود موحدان  | 

خورخه ماریو پدرو بارگاس یوسا سیاست‌مدار و روزنامه‌نگار اهل پرو است. یوسا یکی از مهمترین رمان‌نویسان و مقاله‌نویسان معاصر آمریکای جنوبی و از معتبرترین نویسندگان نسل خود است.او هفتم اکتبر سال ۲۰۱۰ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. حدود ۲۰ سال نام او به عنوان یکی از کاندیداهای این جایزه پرافتخار بود. این نخستین بار از سال ۱۹۸۲ است که یک نویسنده از آمریکای لاتین توانسته‌است برنده جایزه نوبل ادبی شود. در این سال، گابریل گارسیا مارکز نویسنده کلمبیایی برنده جایزه یک و نیم میلیون دلاری ادبیات نوبل شد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه سوم شهریور 1392ساعت 13:46  توسط محمود موحدان  | 

تولستوی 100 سال پیش در تاریخ 20 نوامبر 1910 درگذشت، اما چگونه نام او با عظمت ادبیات روسیه مترادف شد؟ 
با وجود عظمت تولستوی در ادبیات هنوز هم فلسفه او که در روسیه «تولستووستو» خوانده می‌شود، فلسفه‌ای مبنی بر به کار نبردن خشونت و برداشت آزاد از انجیل همیشه بحث‌های داغ به راه انداخته است.در سال 1901 کلیسای اورتدوکس روسیه او را طرد کرد و با گذشت 100 سال از مرگ این نویسنده بزرگ هنوز از حرفش برنگشته است.راستش هم به نظر نمی‌رسد تولستوی از این مسئله ناراحت باشد: قدرت هوش و استعدادش به او این فرصت طلایی را داد تا به راه خودش برود و زندگی را با تمامی جلوه‌هایش گرامی بدارد.خواندن آثار تولستوی لذتی فیزیولوژیکی به آدم می‌دهد و هر چه بیشتر آثارش را بخوانی این لذت بیشتر می‌شود. کلمات او عطر، رایحه، صدا، لرزش احساسات و عواطف را پیش چشم ما خلق می‌کنند. احساساتی که از هر دکترین فلسفی گسترده‌تر و حتی برجسته‌تر از خود نویسنده هستند، نویسنده‌ای که دنیایش بدون هیچ ترحمی انسان را به خدمت می‌گیرد. شاید در کل تاریخ ادبیات هیچ نویسنده‌ای به اندازه تولستوی «بدون ایده» نبوده که توانسته باشد با نوشته‌هایش ما را سرشار از تحسین و ترس از صداقت نویسنده کند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه سوم شهریور 1392ساعت 13:34  توسط محمود موحدان  | 

فریده لاشایی، در کنار نقاشی، در حوزه ادبیات هم فعال بود.مترجمی بود با انتخاب‌هایی سنجیده و حساب شده و نویسنده ای بود با قلمی روان و توانا در توصیف.نخستین ترجمه او که در سال ۱۳۴۷ منتشر شد، نمایشنامه "زن نیک سچوان" نوشته برتولت برشت بود.او دو نمایشنامه دیگر نیز از برشت با نام‌های "ارباب پونتیلا و نوکرش ماتی" (۱۳۴۷) و "روزهای کمون" (۱۳۵۷) ترجمه کرد."گلهای هیروشیما" نوشته اوا هریس،"لبخند فروخته شده"، از جیمز کروتس، "نجواهای شبانه"و "تمامی دیروزها" از ناتالیا گینز بورگ و «زد» نوشته واسیلی واسیلیکوس، دیگر آثاری هستند که خوانندگان فارسی زبان آنها را به ترجمه فریده لاشایی خوانده اند.در هنر معاصر، نقاشان شاعر یا شاعران نقاش کم نبوده اند، هرمندانی چون منوچهر شیبانی و سهراب سپهری؛ اما فریده لاشایی از این جهت، نمونه ای نادر محسوب می‌شود.او در کنار نقاشی و ترجمه، نویسنده هم بود.

عکس فریده لاشایی؛ نقاش، مترجم و نویسنده برجسته گیلانی


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه سوم شهریور 1392ساعت 13:18  توسط محمود موحدان  | 

دوره جوانی هاینریش بل، نویسنده آلمانی و برنده جایزه نوبل ادبیات، با جنگ دوم جهانی مصادف بوده و به همین دلیل آثارش به شدت تحت تاثیر این واقعه قرار گرفته است. وی در اولین آثارش به شدت جنگ را مورد انتقاد قرار داده و سعی کرده است تجربیات تلخ دوران جنگ، یاس و نا امیدی سربازان و بدبختی مردم چه قبل  و چه بعد از آن را با بیانی احساسی به تصویر بکشد. 
به تدریج بل در آثارش به تجزیه و تحلیل عواقب جنگ پرداخته و اغلب با دید کاملا منتقدانه به آلمان مدرن و ارزشهای مادی جامعه بعد از جنگ نگریسته است. شاهکار او «عقاید یک دلقک» که در سال 1963 میلادی، یعنی 18 سال پس از پایان جنگ جهانی دوم به رشته تحریر در آمده است، در واقع تصویری از الگوهای رایج درجامعه آلمان مدرن به دست می‌دهد که به شدت ناخوش ‌آیند و زشت نشان داده شده اند.
وی در شهر کلن متولد شد و در حالی که 22 سال سن داشت، به جنگ فرا خوانده شد و تا پایان جنگ در جبهه‌ها باقی ماند. وی در سال‌های پایانی جنگ به اسارت نیر‌وهای متحد در آمد و مدتی را در اردوگاه اسیران جنگی در امریکا سپری کرد.
دو سال پس از پایان جنگ، اولین داستان‌هایش را به انتشار رساند و اندکی بعد با انتشار مجموعه داستان «قطار به موقع رسید» به شهرت دست یافت. در سال 1951 یکی از جوایز معتبر ادبی آلمان را به دست آورد که اولین جایزه زندگی او بود.
سال١٩٧٢ میلادی، جایزه ادبی نوبل به او اختصاص گرفت. وی پس از دریافت این جایزه، اندکی از شدت کار خود کاست و عده‌ای معتقدند قدرت نویسندگی‌اش تحلیل رفت.
بل در طول عمر 69 ساله خود،‌ 15 مجموعه داستان، رمان و خاطره نویسی خلق کرد که اکثر آنها به زبان فارسی ترجمه شده‌اند. وی در سال 1985، درگذشت و در زادگاه خود، شهر کلن، به خاک سپرده شد.

 
 

ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  شنبه دوم شهریور 1392ساعت 16:48  توسط محمود موحدان  | 

اریك سگال سال 1970 با 130 صفحه داستان قصه عشق كه در تعطیلات كریسمس نوشته بود، دنیا را فتح كرد. این كتاب كه در آن زمان، پرخواننده‌ترین كتاب در آمریكا محسوب می‌شد، در سراسر جهان بیش از 20میلیون بار فروخته شد و به 35 زبان زنده و مرده دنیا نیز ترجمه شده است. ضمن آنكه فیلمی كه آرتور هیلر از این داستان با بازی ریان اونئال و الی مك گراو ساخت، یك موفقیت جنجالی بود. این فیلم 7 بار نامزد دریافت جایزه اسكار شد و تنها در آمریكا بیش از یك میلیارد دلار فروش داشت.
سگال كه فیلمنامه این فیلم نیز  دستپخت خودش بود گوی زرین بهترین فیلمنامه را دریافت كرد. قصه عشق سگال ماجرای عشق پرسوزو‌گداز یك دانشجوی مایه‌دار هاروارد به نام اولیور بارت است. وی كه در یك خانواده مرفه نشو و نما پیدا كرده، فكر و ذكرش پیش دختری آس‌و‌پاس به نام جنی كاویلری است كه دست آخر هم كار خود را كرده و بدون اذن پدر وی را به همسری برمی‌گزیند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  شنبه دوم شهریور 1392ساعت 16:5  توسط محمود موحدان  | 
«آنتونیو تابوکی» نویسنده سرشناس ایتالیایی درگذشت

تابوکی که در 24 سپتامبر 1943 در پیزا و پیش از بمباران این شهر توسط متفقین به دنیا آمده بود، تنها پسر یک تربیت کننده اسب بود. او در توسکانی به تحصیل در رشته فلسفه پرداخت و پس از آن راهی سفری در سراسر اروپا شد. در پاریس او مجموعه ای از اشعار فرناندو پسوآ شاعر پرتغالی را به دست آورد و آن را خواند که نشان دهنده عشق او به زبان و ادبیات پرتغالی بود . او مدتی در پرتغال اقامت گزید و همانجا ازدواج کرد و بعد به ایتالیا بازگشت و در بولونیا به فراگیری زبان و ادبیات پرتغالی پرداخت و اشعار پسوآ را ترجمه کرد. 


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه سی ام مرداد 1392ساعت 15:20  توسط محمود موحدان  | 
فریده چوبچیان  اولین بانوی نویسنده لنگرودی که دارای اثار داستانی فراوانی است از همان ابتدای کودکی به قصه گویی و داستان نویسی علاقه و اهتمام داشت .او ساعت ها برای دوستانش قصه می نوشت و از انها نظر خواهی می کرد. در سال اول دبیرستان ازدواج نمود و به تهران آمد و ادامه تحصیل داد  و در سال 1364 موفق به اخذ دیپلم شد. او در منزل به فعالیت هنری از جمله تأسیس کارگاه خصوصی طراحی و نقاشی رنگ و روغن و پیش دبستانی به نام « علم و هنر» مشغول بود. درسال 1377 اولین کتاب وی  بنام رویایی که به حقیقت پیوست و رُمان دریچه ای بسوی خوشبختی در گروه سنی نوجوانان به چاپ رسید و بعد از آن مجموعه داستان گذری بر خلوت دلها و رُمان معروف و بلند نرگس را در نشر فرهنگی آبا به چاپ رساند . در این زمان با چاپ چهار کتاب عضو انجمن نویسندگان کودک و نوجوان شد و کلاسهای طراحی و نقاشی بصورت رایگان و پراکنده بصورت مسابقه داستان نویسی را در بهزیستی تجریش و هاجر قیطریه و بهزیستی گاندی برگزار کرد و نیز چاپ مجموعه داستان احساس جوانی و رُمان رهایی در نشر فرهنگی ابا  در این سال ها به انجام رسید . سپس پایان دورة کارشناسی تخصصی ادبیات کودک را سپری نمود و تحت تاثیر این کلاس ها مجموعه داستان «بوی تمشک های وحشی» که ده داستان کوتاه است و رُمان بلند «لحظه دیدار» را به رشته تحریر در اورد. همچنین مجموعه داستان «عطر شمشاد» که شامل ده داستان کوتاه است و رُمان پر سر و صدای «سکوت پر هیاهو» ارمغان سال 88  این نویسنده پرتلاش و فعّال برای خوانندگانش می باشد. هم اکنون رُمان بلند آدم ها و قضا و قدر که متفاوت از بقیة کارهای او است و همچنین مقاله و نوشته های کوتاه و قصه کوتاه کودکان به نام «طاووس مغرور» دغدغه ذهنی او را به خود اختصاص داده است.

 

 


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  شنبه بیست و ششم مرداد 1392ساعت 14:24  توسط محمود موحدان  | 

بازگشت به زاد بوم

میترا الیاتی، (۳ فروردین ۱۳۲۹ ) نویسنده ایرانی.آغاز فعالیت ادبی او با شعر نو در سال ۱۳۵۴ بوده است. با انتشار مجموعه داستان مادمازل کتی، که تاکنون به چاپ چهارم رسیده است، به عنوان داستان‌نویس مطرح شد. او بنیان‌گذار و سردبیر وب‌گاه جن و پری است.الیاتی از ۱۳۷۵ به داستان‌نویسی روی آورد و داستان‌هایش در مجلات معتبر، از جمله کارنامه، آدینه، بخارا و ادبیات داستانی منتشر شد.

کتابشتاسی

۱۳۷۹- شمعدانی‌ها، در جشنواره داستان‌های مینی‌مالیستی در خرم‌آباد مورد تقدیر داوران قرار گرفت

۱۳۸۰ - مادمازل کتی و چند داستان دیگر، به عنوان اولین مجموعه داستانی وی از سوی انتشارات چشمه منتشر شد و جایزه بهترین مجموعه داستان‌های کوتاه، اولین اثر نویسندهٔ۱۳۸۰ را از خانه داستان دریافت کرد و همچنین به‌طور مشترک با مرجان شیرمحمدی، در حوزهٔ داستان کوتاه اول، جایزه هوشنگ گلشیری را به خود اختصاص داد

 ۱۳۸۷ - کافهٔ پری دریایی (مجموعه داستان). نشر چشمه.

 |+| نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم مرداد 1392ساعت 18:3  توسط محمود موحدان  | 

قصه‌ای نه، حکایتی کوتاه.

از یک کارگری که سواد نداشت شنیدم خسته می‌گفت: «دلم برای مادرم تنگ است.»
ما به مرغ‌های بی‌شماری که فقط یک خروس مریض داشتند نگاه می‌کردیم.
کارگر رفت و ما ماندیم و بازی‌مان را ادامه دادیم. جمعه بود.

غروب شد که کارگر توپ بازی‌امان را گرفت‌ و پس نداد.
همه ما بودیم و یک توپ.
همه کارگر بود و یک مادر.
مادرش از صدای توپ بیدار شده بود. مادرش مریض بود.
از باغچۀ خانه‌شان در لابلای گل‌های آب نداده، به یک قارچ برخورده بود. خورده بود و مریض شده بود.
ما باید صبر می‌کردیم تا مادر کارگر خسته خوب شود که ما بازی‌مان را ادامه بدهیم.

زمستان شد.
از مدرسه تا غروب راهی نبود.
ما را غم می‌گرفت. وقتی از مدرسه بیرون می‌آمدیم که بعضی از چراغ‌ها روشن بود.
برادر کارگر که گندم داشت، داسش را کارگر خسته درست می‌کرد.
همه فکر می‌کردیم شاید توپ ما با داس پاره شود.

بهار شد.
کارگر خسته تمام مرغ‌ها را کشته بود. مانده بود خروس مریض و یک مرغ که فقط شانس زنده بودنش این بود که تخم می‌کرد.
من یک‌روز از خدا خواستم که مادر کارگر خسته خوب شود که ما بازی کنیم.
عصر تعطیل‌مان کردند که تابستان شد و گفتند سه ماه دیگر بیائید. ما ذوق کردیم.
کارگر با چکشش داشت یک پرچم سیاه به در خانه‌شان می‌زد. کوچه پر از زنهای چادر سیاه بود.

خدا مادر کارگر خسته را گرفته بود تا ما بازی کنیم. برادر کارگر خسته که زارع بود نشسته بود کنار دیوار داسش هم در دستش بود و به آن یک دستمال بسته بود که در دستمال نان بود. ما بی‌خود خیال کردیم در دستمال توپ است.
فقط خروس مریض در کوچه بود و یک پرچم سیاه. . .

از مجموعۀ «با تشنگی پیر می‌شویم» اثر کبری سعیدی (شهرزاد)


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1392ساعت 16:26  توسط محمود موحدان  | 
 

شیرین نظام مافی با نوشتن کتاب داستانی به زبان ژاپنی با نام «سلام کاغذ سفید» (شیرویی کامی/ سلام) در سال ۲۰۰۹ میلادی خود را نامزد دریافت نشان بزرگ فرهنگی «بونگاکوکای شینجین شو» در ژاپن کرد و پس از آن با سربلندی توانست بر همتاهای ژاپنی خود پیشی گرفته و این نشان ارزشمند فرهنگی را ازآن خود کند .
شیرین که در سال ۱۳۵۸ خورشیدی در تهران زاده شده، در سال ۱۹۹۹میلادی برای فراگیری دانش به ژاپن آمده و پایان نامه خود را از دانشگاه نامدار کوبه گرفته است .
این بانوی ایرانی هم اکنون کارمند شرکت بزرگ ژاپنی پاناسونیک می باشد و در شاخه این شرکت در دوبی در بخش کارشناسان نرم افزاری کار می کند .

کتاب «سلام شیرویی کامی»، داستان زیبا و خواندنی دلباختن و دلدادگی دو دانشجوی ایرانی در دوران سخت جنگ ایران و عراق می باشد .


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم مرداد 1392ساعت 16:10  توسط محمود موحدان  | 

کورش اسدی .اصغر الهی .احمد کسروی .ابراهیم گلستان .ابوتراب خسروی .ایرج پزشک زاد .محسن شریف .احمد محققی . احمد محمود .اسماعیل فصیح .عبدالحسین صنعتی زاده .همایون صنعتی‌زاده .امیر عشیری .امیرحسن چهلتن .کامران حافظی .امین فقیری .قدمعلی سرامی .بزرگ علوی .بهرام صادقی .بیژن نجدی .پرویز قاضی سعید .پرینوش صنیعی .تقی مدرسی .جعفر مدرس صادقی .جلال آل احمد .جمال میرصادقی.جواد فاضل . جواد کامور بخشایش.جواد مجابی .حسین مسرور .حسینقلی مستعان .حمزه سردادور.رسول ارونقی کرمانی .ذبیح‌الله منصوری .رسول پرویزی .رضا براهنی .ر. اعتمادی .رضا جولایی.زویا پیرزاد .سبکتکین سالور .سید مهدی شجاعی .سیمین دانشور .شمیم بهار .علی اصغر شیرزادی.شهرنوش پارسی‌پور .شهریار مندنی‌پور .شهلا پروین روح .شمسی خسروی.شیما نثاری حقیقی فرد، شاعر و نویسنده انگلیسی.صادق چوبک .صادق هدایت .صدرالدین الهی .عباس معروفی .علی اکبر عبدالرشیدی .علی شریعتی .علی موذنی .علی اشرف درویشیان .علی محمد افغانی .عمران صلاحی


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم مرداد 1392ساعت 11:27  توسط محمود موحدان  | 
جلال‌الدین همایی را با آثار متعدد و تصحیح‌هایش می‌شناسند و با شاگردانی که تربیت کرده است، اما کم‌تر به زندگی شخصی او توجه شده است در سیزدهمین روز دی‌ماه ‌1278 در محله‌ی پاقلعه‌ی اصفهان به دنیا آمد. جلال‌الدین از چهار – پنج سالگی به خواندن قرآن، غرلیات حافظ، گلستان سعدی و... نزد پدر و مادرش پرداخت. پس از مدتی وارد مکتب و مدرسه شد و حدود 20 سال از عمرش را صرف تحصیل علوم اسلامی کرد. او در 13 سالگی پدرش را از دست داد و در سراسر دوران تحصیل، گرفتار فقر و تنگدستی شدید بود. با این حال از قبول وجوهات شرعی و عبادت‌های استیجاری که در بین طلاب راهی معمول برای امرار معاش بود، پرهیز می‌کرد. همایی از یکی دو صحاف قدیمی، سفارش کتابت می‌پذیرفت، در ازای نوشتن هر هزار سطر، یک تومان اجرت می‌گرفت و با همین کار، زندگی خود را اداره می‌کرد.

همایی که هم‌زمان با تحصیل، در حوزه‌های علمیه تدریس هم می‌کرد، با گذراندن تحصیلات عالیه به درجه‌ی اجتهاد هم رسید. در سال 1307 به تهران آمد و در وزارت معارف، استخدام و موظف شد در تبریز کار کند. او در سال 1310 به تهران برگشت و در دانشکده‌ی افسری و دبیرستان‌های دارالفنون، شرف و نظام به تدریس پرداخت. ذبیح‌الله صفا، حسین خطیبی و علی‌اکبر شهابی از شاگردان همایی در این دوره بودند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه بیستم مرداد 1392ساعت 20:35  توسط محمود موحدان  | 

یودیت هرمان، متولد 1970 در برلین، از نویسندگان جوان و مشهورِ آلمانی است که در رشته‌ی روزنامه‌نگاری تحصیل کرده است. اولین کتاب او در سال 1998 منتشر شد که منتقدان آن را «صدایی تازه در ادبیات آلمان» دانستند. این کتاب، مجموعه داستانی به نام «خانه‌ی تابستانی، بعداً» بود که داستان‌های آن درباره‌ی زندگی مردم بی‌خیال و درعین‌حال آسیب‌پذیر شهرنشین است.
فرصت‌های از دست رفته در عشق و زندگی، تردیدها و عدم‌شهامت برای انتخاب در زندگی از مهم‌ترین محورهای اصلی در داستان‌های خانم هرمان است.
کتاب دومِ او با نام «هیچ جز ارواح» هم در سال 2003 منتشر شد و مورداستقبال قرار گرفت. در این کتاب هم قهرمان‌های خانمِ نویسنده سرگشته‌اند و درگیر عدم‌توانایی برقراری ارتباط. آن‌ها زندگی را میان نومیدی و اشتیاق می‌گذرانند. لحنی ابداعی که در ادبیات آلمانی بی‌سابقه است.*

این‌سوی رودخانه‌ی اُدر مجموعه‌ای است منتخب از داستان‌های دو کتاب هیچ جز ارواح و خانه‌ی تابستانی، بعداً که با ترجمه‌ی محمود حسینی‌زاد در سال 1386 از سوی نشر افق منتشر شد. آلیس هم سومین کتاب خانم هرمان است که در سال 1388 با ترجمه‌ی محمود حسینی‌زاد از سوی نشر افق منتشر شد.
 |+| نوشته شده در  یکشنبه بیستم مرداد 1392ساعت 14:21  توسط محمود موحدان  | 
وقتي او را به زندان مي بردند، سارتر و بسياري از روشنفكران اروپايي اعتراض كردند؛ فايده اي نداشت. آزادي بيان در امريكا ديگر مثل يك شماره پشت بليت باطل شده شرط بندي بي اهميت بود. او هم نبايد عليه صهيونيسم چيزي مي گفت. پس مجبور بود براي 13 سال پيراهن راه راه بپوشد، اما تلاش هنرمندان نتيجه داد. زندان را با تيمارستان عوض كردند. اگر موسيلني را ديده باشي، حتماً يا خائن و يا ديوانه اي. حالت سومي در كار نيست. به اين ترتيب «ازرا پاوند» بعد از 12 سال به تاريخ يك نوامبر 1963 با 87 سال سن در انزواي تيمارستان جان داد:
 كشتي هاي روشن تاتو را ترك گفتند / پاداش گرفتند از اين و آن / آرمان ها، شايعات كهن / تفاله ها / آه... تو بيماري / اينها ثروت هاي توست / ذخايري عظيم در اعماق / ذوميرنده همچون جنگل هاي شگفت / كه نيمه ناگهاني حقيقت اند / ياوه هاي نو، ياوه هاي روشن / نه/ آن حفره خالي 
است / و در آن چيزي نيست / و هست / آنقدر كه بتواند تو را ساكت نگه دارد / و هنوز اين تو هستي.
    «فوكو» در تاريخ تنيسه گفته بود اكنون نوك پيكان شكنجه ديگر به سمت جسم نيست، بلكه روح را نشانه رفته است. اين در واقع سرنوشت پاوند بود. شاعري كه شعر نو انگليسي را بنيان گذاشت. مكتب او به شعر تصويري يا ايماژي شهرت پيدا كرد. او را تربيت كننده كساني چون اليوت، جويس، همينگوي و ويليام كينزبرگ مي دانند. او خود تا حد زيادي تحت تاثير شعر چيني بود. هرچند بارها زبان به مدح دانته باز مي كرد، اما آشكارا به كنفسيوس عشق مي ورزيد. هرچند هيچ كدام از آنها باعث نمي شد محكوم شود. بله رسم روزگار چنين است: با اين كه وي را «شاعر شاعران» ناميدند به تيمارستان رفت و با اين كه در آسايشگاه برنده جايزه ادبي «بولينكن» شد، نتوانست از آنجا خارج شود. «ارنست همينگوي» در مورد او مي گويد: «هميشه دوست خوبي بود و هميشه در حق اين و آن لطف مي كرد. استوديوي محل اقامت ازرا و همسرش، دورتي، در خيابان نتردام دشان، محقر بود... ازرا مهربان تر و با مردم صميمي تر از من بود» هيچ كمكي نبود كه نتوان از او انتظار داشت. زنان ثروتمند را مجبور مي كرد تا هزينه زندگي هنرمندان را تقبل كنند، بلكه آنها به كار خويش بپردازند. براي بعضي از آنها كار جور مي كرد، تابلوها و مجسمه هايشان را مي فروخت. زماني تي. اس. الويت با تعدادي شعر سمبوليك به سراغ او رفت. ازرا پس از چند روز از آنها يك شعر بلند و يك تكه درآورد كه كمي موسيقايي بود و بيشتر اسم هاي سمبوليك و اسطوره اي را حذف كرد. ما امروز آن شعر را به نام اليوت مي شناسيم: سرزمين هرز. او تسلط زيادي بر زبان داشت، زبان هاي انگلوساكسن و رومي را در سال هاي اول پس از دانشگاه آموخته بود. هرچند انگلستان را «عجوزه بدكاره» مي خواند و به همين دليل علاقه داشت در فرانسه اقامت كند. او «ازرا لوميس پاوند» متولد 30 اكتبر 1885 در آيداهو بود. پدرش كه از اصلاح گرايان مالي و پولي امريكايي بود، برايش نفرت از رباخواري يهوديان، خلاقيت و احساس قيام براي آزادي را به ارث گذاشت.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم مرداد 1392ساعت 17:49  توسط محمود موحدان  | 

ازرا وستون لومیس پاوند، شاعر و منتقد آمریکایی بود که نامش با جنبش مدرنیسم در گونه‌ی ادبی شعر گره خورد است. نکته‌ی جالب درباره این شاعر این است که سالروز تولد و مرگ او تنها دو روز با هم تفاوت دارد. وی در سی ام اکتبر 1885 در آیداهو زاده شد. او جزو طلایه‌داران مکتب ادبیات تصویرگرایی بود، ‌جنبشی که در واکنش به ادبیات خشک و مکانیکی دوران ویکتوریایی به وجود آمد. این شاعر معروف در یکم نوامبر 1972 در ایتالیا درگذشت. پاوند اوایل قرن بیستم به عنوان ویراستار در بسیاری از مجلات ادبی آمریکایی در لندن فعالیت می‌کرد. وی عاملی بود برای کشف و شکل‌گیری آثار نویسندگان هم‌عصر خود که بعدها تبدیل به اسطورهای ادبیات آمریکا شدند. از میان این چهره‌های برجسته می‌توان به «تی. اس. الیوت»‌، «جیمز جویس»، «رابرت فراست» و «ارنست همینگوی» اشاره کرد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم مرداد 1392ساعت 17:38  توسط محمود موحدان  | 

پنجم مردادماه زادروز 60 سالگی محمدرضا صفدری است؛ نویسنده ای که رمان «من ببر نیستم پیچیده به بالای خود تاکم» را نوشته است. محمدرضا صفدری، پنجم مردادماه 1332 در شهرستان دشتی (خورموج) از توابع استان بوشهر به دنیا آمد. او پس از گذراندن دوران تحصیلات ابتدایی در مدرسه های خورموج، بوشهر، کرمان و برازجان، وارد دانشگاه تهران شد و لیسانس هنرهای دراماتیک گرفت.صفدری در سال 1354 اولین داستان خود «شب نشینی» را منتشر کرد و در ادامهی فعالیت ادبیاش، داستانهای «سیاسنبو»، «اکو سیاه» و «علو» را در «کتاب جمعه» به چاپ رساند.در سال 1368 نیز مجموعه ی داستان «سیاسنبو» را منتشر کرد. این مجموعه شامل داستانهای «سیاسنبو»، «اکو سیاه»، «علو»، «چتر و بارانی»، «کوچه کرمانشاه»، «چاقوی دسته قرمز»، «سنگ سیاه» و «دو رهگذر» است.
مجموعه ی داستان دیگری از صفدری به نام «تیله آبی» شامل داستانهای «پریون»، «تیله آبی»، «دلگریخته»، «دیدار»، «دو بلدرچین»، «مویه» و «درخت نخستین»، در سال 1377 منتشر شد.
این نویسنده در سال 1381 نیز رمان «من ببر نیستم پیچیده به بالای خود تاکم» را منتشر کرد. این رمان توجه منتقدان را به خود جلب کرد و در چهارمین دوره ی انتخاب کتاب سال منتقدان و نویسندگان مطبوعات در سال 1382، به عنوان اثر برتر در حوزه ی رمان برگزیده شد.

مجموعه ی داستان «چهل گیسو» و نمایشنامه های «شام آخر» و «شوراب»، از دیگر آثار منتشرشده ی این نویسنده هستند.(ایسنا)

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم مرداد 1392ساعت 12:26  توسط محمود موحدان  | 

درباره المیرا دادور

الميرا دادور مترجم باسابقه حوزه ادبيات كودك و مدرس توانمند زبان فرانسه متولد ۱۳۳۱ تهران است. دادور زبان هاي فرانسه و روسي را از كودكي آموخته و در سال هاي بعد نيز به آموزش زبان انگليسي پرداخته است.
دادور كار تدريس زبان فرانسه را از سال ۱۳۵۰ و همزمان با ورود به دانشگاه آغاز كرد و همزمان به مطالعه در زمينه ادبيات كودكان و نوجوانان روي آورد كه پيامد اين رويكرد بيش از يك صد قصه بود كه از شبكه اول سيما پخش شده است. همچنين او بر اساس اين رويكرد به ترجمه آثاري براي كودكان و نوجوانان پرداخت و آثار قابل توجهي در اين حوزه را كه همواره از نداشتن منابع تازه در رنج بوده است از فرانسه يا روسي به فارسي برگرداند. از آن جمله است ترجمه «گل هفت رنگ» نوشته كاتاليو والنتين - ترجمه شده از زبان روسي - كه به وسيله انتشارات امير كبير سال ها پيش به چاپ رسيد.
از ديگر آثار او در زمينه ادبيات كودك و نوجوان بايد از كتاب داستان هاي يك خانواده مهربان ياد كرد كه آن هم ترجمه شده از زبان روسي است و ناشرش ايران كتاب بوده است.«كلوديا دختري عقب مانده» نيز عنوان ديگري از آثار ترجمه شده دادور است كه از زبان فرانسه به فارسي برگردانده و چاپ اول آن را انتشارات ايران كتاب و سازمان همگام با كودكان و نوجوانان و چاپ دوم آن را انتشارات سروش منتشر كرده است.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم مرداد 1392ساعت 11:56  توسط محمود موحدان  | 
وقتی نوشتی، دیگر نمی میری

"آرتور میلر" نمایشنامه نویسی از نسل غول های بزرگ تئاتر معاصر جهان و در ردیف کسانی چون تنسی ویلیامز، برشت، بکت، یونسکو، آرابال و چخوف در تحول تئاتر مدرن نقش مهمی داشته و"مرگ دستفروش" او از نخستین تراژدی های مدرن جهان است که سه جایزه اصلی نمایشنامه نویسی یعنی"پولیتزر"، "تونی" و جایزه "حلقه منتقدان نمایشنامه نویسی" نیویورک را از آن خود کرد. میلر یک بار برنده مدال طلای"آکادمی هنر و ادبیات آمریکا" و دو بار برنده جایزه"منتقدان نیویورک" شد، از دانشگاه های آکسفورد و هاروارد دکترای افتخاری گرفت و در سال ۱۹۶۵ به ریاست انجمن جهانی پن (انجمن جهانی حمایت از حقوق شعرا، مقاله نویسان و رمان نویسان جهان) انتخاب شد.

آرتور میلر در ۱۷ اکتبر سال ۱۹۱۵ در یک خانواده مهاجر یهود در نیویورک متولد شد. پدرش مهاجری از لهستان بود که با هجوم هیتلر از وطنش کوچ کرده بود. پس از چندی پدرش در دوره رکورد اقتصادی ورشکست شد، خانواده به ناچار به بروکلین نقل مکان کرد و آرتور نوجوان مجبور شد از صبح ساعت ۴ و پیش از رفتن به مدرسه به تحویل دادن نان بپردازد تا بتواند به خانواده اش کمک کند. گفته می شود این حوادث الهام بخش میلر در خلق خانه بروکلین در نمایشنامه"مرگ دستفروش" شده است.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم مرداد 1392ساعت 16:33  توسط محمود موحدان  | 

«جزیره پنگوئن‌ها» نوشته‌ی آناتول فرانس، «دن کیشوت» اثر میگل سروانتس، «زوربای یونانی» نوشته‌ی نیکوس کازانتزاکیس، «شازده کوچولو» از آنتوان دوسنت اگزوپری، «صلاح‌الدین ایوبی» اثر آلبر شاندور، «مسیح باز مصلوب» از نیکوس کازانتزاکیس، «نان و شراب» نوشته‌ی اینیاتسیو سیلونه، «آخرین روز یک محکوم» اثر ویکتور هوگو، «آزادی یا مرگ» از نیکوس کازانتزاکیس، «ایالات نامتحد» اثر ولادیمیر پوزنر، «پولینا چشم و چراغ کوهپایه» نوشته‌ی آناماریا ماتوته، «تاریخ مردمی آمریکا» از هاروی واسرمن، «تاریک‌ترین زندان» نوشته‌ی ایوان اولبراخت، «خداحافظ گری کوپر» اثر رومن گاری، «در زیر یوغ» از ایوان وازوف، «در نبردی مشکوک» اثر جان اشتاین بک و «زن نانوا» نوشته‌ی مارسل پانیول از مهم‌ترین ترجمه‌های محمد قاضی هستند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم مرداد 1392ساعت 17:19  توسط محمود موحدان  | 

 ژرژ پراسیر رمی معروف به هرژه خالق

 هرژه شهرتش به خلق داستان کمیک «ماجراهای تن‌تن و میلو» برمی‌گردد؛ داستانی که به یکی از معروف‌ترین داستان‌های مصور جهان تبدیل شد و چنان موفقیتی را برای خالقش به ارمغان آورد که در سال 2003، نام او به تالار مشاهیر کتاب‌های کمیک اضافه شد. ژرژ پراسیر رمی معروف به هرژه در سال 1907 در بلژیک چشم گشود. او که هرگز آموزش رسمی هنر ندیده بود، پس از ترک مدرسه، به گرافیک روی آورد و مدتی بعد در سال 1929، اولین بخش از داستان مصور «ماجراهای تن‌تن» را در روزنامه‌‌ای در بروکسل چاپ کرد که با استقبال بی‌نظیری مواجه شد و او را بر آن داشت که داستان‌هایش را ادامه دهد. هرژه هشت کتاب اول مجموعه را به صورت سیاه و سفید منتشر کرد و پس از آن بود که کتاب‌ها به صورت رنگی منتشر شدند. او در حالی در 75 سالگی با زندگی وداع کرد که در اواخر عمر به‌خاطر فشاری که تمام عمر برای مخلوقش متحمل شده بود، از تن‌تن زده شده بود.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه نهم مرداد 1392ساعت 19:34  توسط محمود موحدان  | 

جان مایکل کرایتون (۲ اکتبر ۱۹۴۲ در شیکاگو، ایلینوی - ۴ نوامبر ۲۰۰۸ در لوس آنجلس, کالیفرنیا) نویسنده تهیه کننده کارگردان، فیلم نامه نویس، پزشک و تهیه کننده تلویزیونی بود که بیشتر به دلیل داستان‌های علمی تخیلی و تکنو تریلرش شناخته می‌شود. کتاب هایش تا به حال در حدود ۱۵۰ میلیون نسخه در سر تاسر جهان فروخته شده اند. کتاب‌های او دارای درون مایه‌های اکشن هستند و اکثراً نشان‌دهنده آیندهٔ تیره و تار یکی از فناوری‌های نوین می‌باشند. تعداد زیادی از رمان‌های او دارای زمینه‌های غنی علمی و تحقیقاتی می‌باشند.کرایتون در شهر شیکاگو واقع در ایالت ایلینوی ایالات متحده آمریکا متولد شد .پدرش جان هندرسون کرایتون و مادرش زولا میلر کرایتون نام داشت.او در روسیلین لانگ آیلند نیویورک بزرگ شد.او دو خواهر به نام‌های کیمبرلی و کاترین و یک برادر کوچکتر به نام داگلاس دارد.او دوره لیسانس خود را در کالج هاروارد واقع در کمبریج ماساچوست گذراند و در سال ۱۹۶۴ فارغ التحصیل شد.کرایتون هم چنین انجمن Phi Beta Kappa Society را براه انداخت .او برای شرکت در سخنرانی هنری راسل شاو مدرس برجستهٔ انسان شناسی به دانشگاه کمبریج لندن رفت (۱۹۶۵-۱۹۶۴). در سال ۱۹۶9 از دانشکدهٔ پزشکی هاروارد مدرک MD دریافت کرد.در سال ۱۹۶۹ بورسیه انیستیتو جوناس سالک واقع در لا جونا کالیفرنیا را برای مطالعات پزشکی دریافت کرد در دانشکده پزشکی او با نام‌های مستعار جان لانگ و جفری هادسون رمان می‌نوشت . رمان یک مورد احتیاج که تحت نام مستعار جفری هادسون نوشته شده بود توانست در آن سال ۱۹۶۹ برندهٔ جایزه ادگار آلن پو شود.او همچنین رمان معامله را با همکاری برادر کوچکترش تحت نام مستعار مایکل داگلاس نوشت . پشت جلد این کتاب یک عکس از مایکل و برادرش در سالهای کودکی که توسط مادرشان گرفته شده بود چاپ شد. هر دو نام مستعارش اشاره به قدش دارند.بر طبق گفته‌های خودش او در حدود ۲ متر و ۶ سانتی متر قد دارد.لانگ یک نام خانوادگی در آلمان است که معنیش "بلند قد" است و سر جفری هادسون یک انسان کوتوله در دادگاه Queen Consort Henrietta Maria انگلستان در قرن هفدهم بود.اساتید او در دانشکدهٔ ادبیات هاروارد مقاله‌ها و داستان‌های او را بی ارزش خطاب می‌کردند.تا آنجا که کرایتون از این رفتار خسته شد و یک بار یکی از مقاله‌های جرج اورول را به جای مقالهٔ خودش به استادش داد و استاد احمقش به مقالهٔ جرج اورول هم نمرهٔ B- داد.کرایتون بعدها در این باره اذعان داشت:"دانشکدهٔ ادبیات جایی نیست که از آنجا نویسنده بیرون بیاید آنجا کارخانه تولید استاد ادبیات است"کرایتون تاکنون ۵ بار ازدواج کرده و ۴ بار طلاق گرفته است.او با سوزانا چیلد و جوان رادام در طی سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ با کتی جونز طی سالهای ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰ و آن ماری مارتین (جدا شده در سال ۲۰۰۵) ازدواج کرد. کرایتون با همسر پنجم خود شری الکساندر تا آخر عمر زندگی کرد.وی در روز سه شنیبه ۴ نوامبر ۲۰۰۸ بر اثر بیماری سرطان در لوس آنجلس در گذشت.



ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه نهم مرداد 1392ساعت 18:48  توسط محمود موحدان  | 

«فیلیپ راث» یکی از پرکارترین نویسندگان امروز آمریکاست. نویسنده‌ی هفتاد و شش ساله‌ای که تنها در همین شانزده سال گذشته ده رمان منتشر کرده و تازه‌ترین رمانش را هم با نام «تواضع» چند ماه پیش راهی بازار کتاب ایالات متحده‌ی آمریکا و سپس دیگر کشورهای جهان کرده است. فیلیپ راث به تازگی هم در گفت‌وگویی گفته که مشغول نوشتن کتاب تازه‌ای به نام «انتقام» است. پرکاری بیش از حد راث و به‌خصوص همین کتاب تازه‌ی «تواضع» باعث شده که خیلی از منتقدان ادبی جهان فیلیپ راث را به بردباری بیشتری دعوت کنند و در مقالات خود از او بخواهند که کمتر بنویسد و یک عمر شهرتش را آخر عمری به باد ندهد. تقریبا قریب به اتفاق منتقدان ادبی دنیا از رمان «تواضع» خوش‌شان نیامده و خیلی‌ها آن را به نوشته‌ای درباره‌ی فانتزی‌های جنسی راث تقلیل دادند و این رمان ۱۴۰ صفحه‌ای را قابل مقایسه با هیچ‌یک از آثار پیشین این نویسنده‌ی صاحب‌نام آمریکایی ندانستند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  دوشنبه هفتم مرداد 1392ساعت 15:49  توسط محمود موحدان  | 

چارلز بوکوفسکی (1920-1994) شاعر و داستان نویس امریکایی برای علاقه مندان به ادبیات فارسی ناشناخته نیست  . کتابهای  ”هالیوود” و “عامه پسند ” و …. از او  در ایران چاپ شده و همینطور تعداد زیادی از اشعار او نیز ترجمه شده است . سبک نگارش بوکوفسکی سبکی راحت و بدون تکلف است و باعث شد، بسیاری از خوانندگان کتاب در  امریکا به او علاقه مند شوند . داستانهای او اغلب در زندگی روزمره انسانهایی بسیار معمولی میگذرد و استفاده از زبان محاوره ای در نوشته ها ، به آنها حالت خاصی بخشیده است .استفاده از کلمات عامیانه  ( و گاه رکیک در فرهنگ فارسی) و زبان محاوره ای در جای جای داستانهای بوکوفسکی به چشم میخورد و این مساله ترجمه آثار او را برای خوانندگان فارسی مشکل مینماید . از یک طرف ، فرهنگ عموم اجازه استفاده از برخی کلمات  را  در نوشته ها نمی پسندد و از طرف دیگر برای مجوز چاپ گرفتن هم میبایست تغییرانی در متن ترجمه ها اعمال میشده .


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه ششم مرداد 1392ساعت 13:50  توسط محمود موحدان  | 

فاکنر در سال 1897 ميلادي در جنوب امريکا به دنيا آمد، و همة عمرش را به تقريب در همان‌جا گذراند. دربارة سال‌هاي اولية زندگاني فاکنر اطلاعات زيادي در دست نيست. همين‌قدر مي‌دانيم که در دوران کودکي‌اش داستان‌هاي زيادي از رشادت و دلاوري و افتخار دربارة اجداد خود و ديگر قهرمانان جنوب امريکا مي‌شنيد. به‌اين ترتيب نيازي به مطالعة تاريخ جنوب پيدا نکرد، چون در ساية جنوب بار مي‌آمد و سقوط آن را تجربه مي‌کرد. تحصيلاتش نامرتب بود و مانند ديگر بزرگان قلم با درس و مشق ميانة خوبي نداشت. به‌جاي آن هرچه را که جالب مي‌يافت مطالعه مي‌کرد. با رسيدن به سن بلوغ به سرودن شعر پرداخت. در هفده‌سالگي با فيل استون آشنا شد. اين آشنايي به دوستي عميقي منجر شد، آن‌چنان که همة نوشته‌هاي فاکنر پيش از چاپ از زير نظر انتقادي‌ فيل استون مي‌گذشت. با آن‌که فيل استون در رشتة حقوق درس مي‌خواند، شور عجيبي به ادبيات داشت و با قرض دادن کتاب به فاکنر، او را وارد دنياي پر اسرار شعر و ادب کرد. در سال 1918، که صلح مسلح اعلام شد، فاکنر دست به نوشتن شعر براي روزنامه‌ها و مجلات مدارس زد. در سال 1924 نخستين مجموعة شعرش به‌نام «الهة مرمرين»1 انتشار يافت.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  یکشنبه ششم مرداد 1392ساعت 13:14  توسط محمود موحدان  | 

شاعر، مترجم، داستان نویس و نویسنده ایرانی است. یک سال قبل از کودتای 28 مرداد به دنیا آمد، در خانواده ای که پدر عضو جبهه ملی بود و پسرخاله آموزگاری طرفدار حزب توده و دایی که وکیل دادگستری بود و ناسیونالیست افراطی .محفل ها و میگساری های سه نفره مردان فامیل، اورا با شعرهای میرزاده عشقی –ایرج میرزا و وحشی بافقی آشنا کرد ومحیط وهم انگیر و پر از افسانه زادگاهش چهره دیگری ازجهان را به او نشان داد. پدر درسفرهای دور و دراز خود همیشه با دستی پر به خانه باز میگشت. دستی پر از شعر شاعران گمنام .فایز و خیام و فردوسی نامهای آشنای خانواده بودند . زندگی میان واقیعت ها و حسرت های تاریخی ازیک طرف و قصه های پریان و باورهای مردم جفره میگذشت و او را برای نوشتن داستان هایی که نگاهی به واقعییت ونگاهی به افسانه دارد،آماده می کرد. کتاب های چاپ پروگروس و بخصوص کتاب های گورکی درخانه فراوان بود و او اولین کتاب گورگی را در ده سالگی خواند. عطش خواندن ازهمان کودکی گریبانش راگرفت و رهایش نکرد. بعدازاین به سراغ کتاب های میکی اسپیلین و جوادفاضل – ر اعتمادی و ارونقی کرمانی...رفت . مادر با شش کلاس سواد درحضور وغیاب پدر فرمان روای خانه بود و و پدربزرگ مادری نقشی انکار ناپذیر در جدی گرفتن درس وتحصیل داشت . بلند پروازی های مادر، او را راهی کودکستان کرد .انجا به نمایش های کودکانه دل بست و در دبستان معینی بوشهر درجشن های ملی، نمایش نامه های تک پرده ای اجرا می کرد و همه رابه خنده وامی داشت . 


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  جمعه چهارم مرداد 1392ساعت 14:57  توسط محمود موحدان  | 

وقتی زنده‌یاد شاهرخ مسكوب در بیمارستانی در پاریس درگذشت و پیكر او را برای به خاك‌سپاری به سرزمین محبوبش – ایران – آوردند، در برخی از شهرها، از آن‌جمله در اصفهان، مراسمی در گرامی‌داشت یاد او برپا شد؛ و به قول «شهریار» «یك ختم هم گرفته شد و پر بدك نبود». در همان زمان دختر خانم جوانی كه در رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی، از یكی از دانشگاه‌های معتبر دولتی مدرك «كارشناسی» داشت، از من پرسید: «شاهرخ مسكوب كی بود؟».

این پرسش ساده مرا به یاد ماجرایی انداخت كه چند سال پیش یك دبیر با سابقه‌ی ادبیات، كه او هم از همان دانشگاه مدرك لیسانس داشت، پس از سال‌ها تدریس ادبیات فارسی و در شرف بازنشستگی، وقتی صحبت  از حافظ‌ خلخالی، حافظ غنی – قزوینی، حافظ خانلری، حافظ نیساری، حافظ سایه، ... در میان بود، حیرت‌زده پرسید: مگر حافظ یك دیوان بیش تر دارد؟

نمونه‌های دیگری هم هست. مثلن در اواسط مهرماه گذشته، دوستی كه در یك دانشگاه دولتی، نمی‌دانم در كدام رشته‌ی هنری، عكاسی درس می‌دهد، در مسیر بازگشت از دانشگاه، سری به محل كار من زد و ساعتی پیش من ماند. او می‌گفت پرسش‌نامه‌هایی را به دانش جویان داده تا اطلاعات عمومی آنان را از مقوله‌های گوناگون ادبی و هنری محك بزند و لابد برنامه‌ی درسی‌اش را بر اساس آن تنظیم كند. پاسخ‌هایی را كه دانش جوها داده بودند حالا به یاد ندارم؛ اما یادم است كه گفت هیچ‌كدام از دانش جویان اسم ساعدی و گلستان و چوبك و علوی را نشنیده بودند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  جمعه چهارم مرداد 1392ساعت 14:42  توسط محمود موحدان  | 
.بهزادی علی

علی بهزادی در فروردین ماه سال ۱۳۰۴ در رشت متولد شد، و ششم شهریورماه ۱۳۸۹ در سن هشتاد و پنج سالگی درگذشت. وی روزنامه‌نگار باسابقه ایران مدیر و سردبیر مجله "سپید و سیاه" بود که ۲۲ سال انتشار یافت ولي در مرداد ۱۳۵۳ به دستور نخست وزیر وقت، امیر عباس هویدا، همراه با ۶۲ نشریه دیگر توقیف شد. بهزادی و حسین توفیق، مدیر روزنامه توفیق، برای این توقیف غیرقانونی به دادگاه شکایت کردند تا اينكه چند ماهی پیش از انقلاب اسلامي، دادگاه به نفع آنان رای داد. علی بهزادی در رشته حقوق و علوم سیاسی از فرانسه دکترا گرفته بود. ولی آنگونه که خود هم گفته است، از سن هشت نه سالگی به مطالعه و نوشتن، علاقه داشته است. با پول تو جیبی که در آن زمان هفته‌ای یک قران بوده، کتاب‌های آرسن لوپن و جینگوز خان رجایی را کرایه ‌کرده و می‌خوانده است. با دکترای حقوق پس از بازگشت از فرانسه، تنها فکری که به ذهنش خطور نمی‌کند، باز کردن یک دفتر وکالت است.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه دوم مرداد 1392ساعت 15:16  توسط محمود موحدان  | 
مطالب قدیمی‌تر
 
  بالا